Αναζητήστε το θέμα που επιθυμείτε!

01 Ιουνίου 2026

τιμωρώ - τιμωρούμαι

 

τιμωρώ - τιμωρούμαι








1. Ερμηνεία

  • τιμωρέω-ῶ - τιμωρέομαι-οῦμαι: βοηθώ # έρχομαι για βοήθεια # εκδικούμαι # βοηθώ στην εκδίκηση # παιδεύω # κολάζω # τιμωρώ

2. Σύνταξη


3. Κλίση ρημάτων


α. Ενεργητική Φωνή


ΟΡΙΣΤΙΚΗ

ΥΠΟΤΑΚΤ.

ΕΥΚΤΙΚΗ

ΠΡΟΣΤ.

ΑΠΑΡΕΜΦ.

ΜΕΤΟΧΗ

Ε

τιμωρῶ

τιμωρῶ

τιμωροίην

τιμωροῖμι

τιμώρει

τιμωρεῖν

τιμωρῶν, οῦσα,οῦν

Π

ἐτιμώρουν

Μ

τιμωρήσω

τιμωρήσοιμι

τιμωρήσειν

τιμωρήσων, ουσα,ον

Α

ἐτιμώρησα

τιμωρήσω

τιμωρήσαιμι

τιμώρησον

τιμωρῆσαι

τιμωρήσας, ασα,αν

Π

τετιμώρηκα

τετιμωρήκω

τετιμωρηκώς ὦ

τετιμωρήκοιμι

τετιμωρηκώς εἴην

τετιμωρηκώς ἴσθι

τετιμωρηκέναι

τετιμωρηκώς, υῖα,ός

Υ

ἐτετιμωρήκειν


β. Μέση / Παθητική Φωνή


ΟΡΙΣΤΙΚΗ

ΥΠΟΤΑΚΤ.

ΕΥΚΤΙΚΗ

ΠΡΟΣΤΑΚΤ

ΑΠΑΡΕΜΦ.

ΜΕΤΟΧΗ

Ε

τιμωροῦμαι

τιμωρῶμαι

τιμωροίμην

τιμωροῦ

τιμωρεῖσθαι

τιμωρούμενος, η,ον

Π

ἐτιμωρούμην

Μ

τιμωρήσομαι

τιμωρηθή-σομαι

τιμωρησοίμην

τιμωρηθησοίμην

τιμωρήσεσθαι

τιμωρηθήσεσθαι

τιμωρησόμενος, η,ον

τιμωρηθησόμενος, η,ον

Α

ἐτιμωρησάμην

ἐτιμωρήθην

τιμωρήσωμαι

τιμωρηθῶ

τιμωρησαίμην

τιμωρηθείην

τιμώρησαι

τιμωρήθητι

τιμωρήσασθαι

τιμωρηθῆναι

τιμωρησάμενος, η,ον

τιμωρηθείς, εῖσα,έν

Π

τετιμώρημαι

τετιμωρημένος ὦ

τετιμωρημένος εἴην

τετιμώρησο

τετιμωρῆσθαι

τετιμωρημένος, η,ον

Υ

ἐτετιμωρήμην


4. Παράγωγα

Ουσιαστικά

  • τιμωρία → η ποινή, η κύρωση, η επιβολή δυσάρεστης συνέπειας για παραπτωμα
  • τιμωρός → αυτός που τιμωρεί (αρχικά: προστάτης της τιμής, εκδικητής)
  • τιμώρηση (σπάνιο) → η ενέργεια του τιμωρώ
  • ατιμωρησία → η έλλειψη τιμωρίας, η ασυδοσία (α- στερητικό + τιμωρία)
  • ατιμώρητος (επίθ.) → που δεν τιμωρήθηκε
  • αυτοτιμωρία → η τιμωρία του εαυτού μας (αυτο- + τιμωρία)
  • αντιτιμωρία (σπάνιο, νομ.) → αντίποινο, αντιποινή
  • μετατιμώρηση (σπάνιο) → τιμωρία σε μεταγενέστερο χρόνο

Επίθετα

  • τιμωρητικός → που έχει σκοπό να τιμωρήσει ή που εκφράζει τιμωρία (π.χ. τιμωρητικό μέτρο, τιμωρητική διάθεση)
  • τιμωρητέας (ρηματικό επίθ., λόγιο) → που πρέπει να τιμωρηθεί
  • τιμωρημένος → μετοχή, που έχει υποστεί τιμωρία
  • ατιμώρητος → που δεν τιμωρήθηκε (π.χ. έμεινε ατιμώρητος)
  • αυτοτιμωρούμενος (ψυχολ.) → που τιμωρεί τον εαυτό του

Ρήματα

  • τιμωρώ → επιβάλλω ποινή, σωφρονίζω με δυσάρεστα μέσα
  • τιμωρούμαι → υφίσταμαι τιμωρία, δέχομαι ποινή
  • αυτοτιμωρούμαι → τιμωρώ τον εαυτό μου (ψυχολογική συμπεριφορά)
  • αντιτιμωρώ (νομ., σπάνιο) → τιμωρώ ως αντίποινο
  • προτιμωρώ (σπάνιο) → τιμωρώ προκαταβολικά
  • μετατιμωρώ (σπάνιο) → τιμωρώ εκ των υστέρων
  • εξοντωτικά τιμωρώ (περιφραστικά) → τιμωρώ σκληρά

5. Λεξιλογικές Ασκήσεις



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.