τιμωρώ - τιμωρούμαι
1. Ερμηνεία
- τιμωρέω-ῶ - τιμωρέομαι-οῦμαι: βοηθώ # έρχομαι για βοήθεια # εκδικούμαι # βοηθώ στην εκδίκηση # παιδεύω # κολάζω # τιμωρώ
2. Σύνταξη
3. Κλίση ρημάτων
α. Ενεργητική Φωνή
|
ΟΡΙΣΤΙΚΗ |
ΥΠΟΤΑΚΤ. |
ΕΥΚΤΙΚΗ |
ΠΡΟΣΤ. |
ΑΠΑΡΕΜΦ. |
ΜΕΤΟΧΗ |
|
|
Ε |
τιμωρῶ |
τιμωρῶ |
τιμωροίην τιμωροῖμι |
τιμώρει |
τιμωρεῖν |
τιμωρῶν, οῦσα,οῦν |
|
Π |
ἐτιμώρουν |
|||||
|
Μ |
τιμωρήσω |
τιμωρήσοιμι |
τιμωρήσειν |
τιμωρήσων, ουσα,ον |
||
|
Α |
ἐτιμώρησα |
τιμωρήσω |
τιμωρήσαιμι |
τιμώρησον |
τιμωρῆσαι |
τιμωρήσας, ασα,αν |
|
Π |
τετιμώρηκα |
τετιμωρήκω τετιμωρηκώς ὦ |
τετιμωρήκοιμι τετιμωρηκώς εἴην |
τετιμωρηκώς ἴσθι |
τετιμωρηκέναι |
τετιμωρηκώς, υῖα,ός |
|
Υ |
ἐτετιμωρήκειν |
β. Μέση / Παθητική Φωνή
|
ΟΡΙΣΤΙΚΗ |
ΥΠΟΤΑΚΤ. |
ΕΥΚΤΙΚΗ |
ΠΡΟΣΤΑΚΤ |
ΑΠΑΡΕΜΦ. |
ΜΕΤΟΧΗ |
|
|
Ε |
τιμωροῦμαι |
τιμωρῶμαι |
τιμωροίμην |
τιμωροῦ |
τιμωρεῖσθαι |
τιμωρούμενος, η,ον |
|
Π |
ἐτιμωρούμην |
|||||
|
Μ |
τιμωρήσομαι τιμωρηθή-σομαι |
τιμωρησοίμην τιμωρηθησοίμην |
τιμωρήσεσθαι τιμωρηθήσεσθαι |
τιμωρησόμενος, η,ον τιμωρηθησόμενος, η,ον |
||
|
Α |
ἐτιμωρησάμην ἐτιμωρήθην |
τιμωρήσωμαι τιμωρηθῶ |
τιμωρησαίμην τιμωρηθείην |
τιμώρησαι τιμωρήθητι |
τιμωρήσασθαι τιμωρηθῆναι |
τιμωρησάμενος, η,ον τιμωρηθείς, εῖσα,έν |
|
Π |
τετιμώρημαι |
τετιμωρημένος ὦ |
τετιμωρημένος εἴην |
τετιμώρησο |
τετιμωρῆσθαι |
τετιμωρημένος, η,ον |
|
Υ |
ἐτετιμωρήμην |
4. Παράγωγα
Ουσιαστικά
- τιμωρία → η ποινή, η κύρωση, η επιβολή δυσάρεστης συνέπειας για παραπτωμα
- τιμωρός → αυτός που τιμωρεί (αρχικά: προστάτης της τιμής, εκδικητής)
- τιμώρηση (σπάνιο) → η ενέργεια του τιμωρώ
- ατιμωρησία → η έλλειψη τιμωρίας, η ασυδοσία (α- στερητικό + τιμωρία)
- ατιμώρητος (επίθ.) → που δεν τιμωρήθηκε
- αυτοτιμωρία → η τιμωρία του εαυτού μας (αυτο- + τιμωρία)
- αντιτιμωρία (σπάνιο, νομ.) → αντίποινο, αντιποινή
- μετατιμώρηση (σπάνιο) → τιμωρία σε μεταγενέστερο χρόνο
Επίθετα
- τιμωρητικός → που έχει σκοπό να τιμωρήσει ή που εκφράζει τιμωρία (π.χ. τιμωρητικό μέτρο, τιμωρητική διάθεση)
- τιμωρητέας (ρηματικό επίθ., λόγιο) → που πρέπει να τιμωρηθεί
- τιμωρημένος → μετοχή, που έχει υποστεί τιμωρία
- ατιμώρητος → που δεν τιμωρήθηκε (π.χ. έμεινε ατιμώρητος)
- αυτοτιμωρούμενος (ψυχολ.) → που τιμωρεί τον εαυτό του
Ρήματα
- τιμωρώ → επιβάλλω ποινή, σωφρονίζω με δυσάρεστα μέσα
- τιμωρούμαι → υφίσταμαι τιμωρία, δέχομαι ποινή
- αυτοτιμωρούμαι → τιμωρώ τον εαυτό μου (ψυχολογική συμπεριφορά)
- αντιτιμωρώ (νομ., σπάνιο) → τιμωρώ ως αντίποινο
- προτιμωρώ (σπάνιο) → τιμωρώ προκαταβολικά
- μετατιμωρώ (σπάνιο) → τιμωρώ εκ των υστέρων
- εξοντωτικά τιμωρώ (περιφραστικά) → τιμωρώ σκληρά
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.