σημαίνω - σημαίνομαι
1. Ερμηνεία
- σημαίνω: σημαδεύω # καθιστό ευδιάκριτο # σφραγίζω # σημαίνω # δίνω σήμα # διατάζω # προστάζω # άρχω # εξουσιάζω # διοικώ # σαλπίζω # δηλώνω # μηνύω # αναγγέλλω # προσημαίνω # οιωνίζομαι # προμαντεύω # υποδεικνύω # εκθέτω # αναφέρω
- σημαίνομαι: συμπεραίνω # εικάζω # προστάζω να σφραγίσουν # βάζω σημάδι # σημαδεύω # σφραγίζω # σημειώνω κάτι # εκλέγω # επιλέγω # διαλέγω
2. Σύνταξη
3. Κλίση ρημάτων
α. Ενεργητική Φωνή
|
ΟΡΙΣΤΙΚΗ |
ΥΠΟΤΑΚΤ. |
ΕΥΚΤΙΚΗ |
ΠΡΟΣΤΑΚΤ. |
ΑΠΑΡΕΜΦ. |
ΜΕΤΟΧΗ |
|
|
Ε |
σημαίνω |
σημαίνω |
σημαίνοιμι |
σήμαινε |
σημαίνειν |
σημαίνων, ουσα,ον |
|
Π |
ἐσήμαινον |
|||||
|
Μ |
σημανῶ |
σημάνοιμι |
σημανεῖν |
σημανῶν, οῦσα,οῦν |
||
|
Α |
ἐσήμηνα |
σημήνω |
σημήναιμι |
σήμηνον |
σημῆναι |
σημήνας, ασα,αν |
|
Π |
σημήνας ἔχω |
- |
- |
- |
- |
- |
|
Υ |
σημήνας εἶχον |
β. Μέση / Παθητική Φωνή
|
ΟΡΙΣΤΙΚΗ |
ΥΠΟΤΑΚΤ. |
ΕΥΚΤΙΚΗ |
ΠΡΟΣΤ. |
ΑΠΑΡΕΜΦ. |
ΜΕΤΟΧΗ |
|
|
Ε |
σημαίνομαι |
σημαίνωμαι |
σημαινοίμην |
σημαίνου |
σημαίνεσθαι |
σημαινόμενος, η,ον |
|
Π |
ἐσημαινόμην |
|||||
|
Μ |
σημανθήσομαι |
σημανθησοίμην |
σημανθήσεσθαι |
σημανθησόμενος, η,ον |
||
|
Α |
ἐσημάνθην |
σημανθῶ |
σημανθείην |
σημάνθητι |
σημανθῆναι |
σημανθείς, εῖσα,έν |
|
Π |
σεσήμασμαι |
σεσημασμένος ὦ |
σεσημασμένος εἴην |
σεσημασμένος ἴσθι |
σεσημάσθαι |
σεσημασμένος, η,ον |
|
Υ |
ἐσεσημάσμην |
4. Παράγωγα
Ουσιαστικά
- σήμα → το σύμβολο, η ένδειξη, το μήνυμα, η σηματοδοτική ένδειξη
- σήμανση → η ενέργεια του σημαίνω, η απόδοση σήματος, η επισήμανση
- σημασία → η έννοια, η αξία, η βαρύτητα, αυτό που δηλώνει κάτι
- σηματοδότης → όργανο ή διάταξη που δίνει σήμα (π.χ. φωτεινός σηματοδότης, φάρος)
- σηματολογία → η μελέτη των σημάτων και των συστημάτων επικοινωνίας
- σημασιολογία → ο κλάδος της γλωσσολογίας που μελετά τη σημασία των λέξεων
- σημαντικότητα → η ιδιότητα του σημαντικού, η σπουδαιότητα
- σήμαστρο (λόγιο, σπάνιο) → το μέσο σήμανσης
- αποσήμανση → η αφαίρεση σήμανσης
- επισήμανση → η έμφαση, η υπόδειξη, η παρατήρηση
- προσήμανση (λόγιο) → προκαταρκτική σήμανση
- διάσημα (ουδέτερο πληθυντικό, λόγιο) → τα σημάδια, τα διακριτικά
- διάσημος (ως
επίθετο) → που έχει σημάδια (στ. 1), αργότερα αυτός που ξεχωρίζει, φημισμένος (από το διάσημα)
Επίθετα
- σημαντικός → σπουδαίος, σοβαρός (σημαίνων, μεταφορικά «αυτός που έχει σημασία»)
- σημασιολογικός → που σχετίζεται με τη σημασία (γλωσσολογία)
- σηματολογικός → που σχετίζεται με τη σήμανση ή τα σήματα
- έκσημος (αρχ., σπάνιο) → επιφανής, διακεκριμένος
- άσημος → χωρίς σήμα / χωρίς σημασία, ασήμαντος
- επίσημος → που έχει λάβει σήμα, δημόσιος, αναγνωρισμένος
- διάσημος → φημισμένος (διά + σήμα, «αυτός που ξεχωρίζει»)
- κατάσημος (αρχ., σπάνιο) → που έχει σημάδια
- περίσημος (αρχ.) → περίφημος
- πρόσημος → (προσήμανση, σχετικός)
Ρήματα
- σημαίνω → δίνω σήμα, δηλώνω, σημαίνω, σημειώνω
- σημαίνομαι → σημαίνομαι (παθητικό), σημειώνομαι
- επισημαίνω → υποδεικνύω, τονίζω, επισημοποιώ
- αποσημαίνω (λόγιο, σπάνιο) → αφαιρώ τη σήμανση
- κατασημαίνω (αρχ., σπάνιο) → σημειώνω, επισημαίνω έντονα
- διασημαίνω (αρχ.) → κάνω διάσημο, ξεχωρίζω
- προσημαίνω (λόγιο) → προμηνύω, δίνω εκ των προτέρων σήμα
- παρασημαίνω (σπάνιο) → παρασημοφορώ
Παράγωγα σε
ευρωπαϊκές γλώσσες
- Λατινικά sēma (λόγιο δάνειο) → sema σήμα (φιλοσοφία, σημειωτική)
- semanticus (νεολατινικά) σημασιολογικός (< σημαντικός)
- Αγγλικά semantic σημασιολογικός
- semantics σημασιολογία (κλάδος γλωσσολογίας)
- semaphore σηματοφόρος, σηματοδότης (< σῆμα + φορός)
- semiotics (ή semeiotics) σημειωτική (η μελέτη των σημείων)
- semiosis σημείωση, διαδικασία σημασίας
- sememe σήμα, σημασιολογική μονάδα
- semasiology σημασιολογία (εναλλακτική ονομασία)
- Γαλλικά sémantique σημασιολογία / σημασιολογικός
- sémaphore σηματοφόρος
- sémiotique σημειωτική
- Γερμανικά Semantik σημασιολογία
- Semiotik σημειωτική
- Ιταλικά semantica σημασιολογία
- semaforo σηματοδότης (φανάρι)
- Ισπανικά semántica σημασιολογία
- semáforo σηματοδότης
- Ρωσικά семантика (semantika) σημασιολογία
- семафор (semafor) σηματοδότης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.