σβέννυμι / σβεννύω - σβέννυμαι
ΕΙΔΗ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΗΡΩΝ
1. Ερμηνεία
- σβέννυμι & σβεννύω: σβήνω # εξαντλώ # ξεραίνω # στεγνώνω # αποξηραίνω # στερεύω # καταπαύω # εξαλείφω # καθησυχάζω # μετριάζω # τελειώνω
- σβέννυμαι: παύω να καίω # σβήνω # κοπάζω
2. Σύνταξη
3. Κλίση ρημάτων
α. Ενεργητική Φωνή
|
ΟΡΙΣΤΙΚΗ |
ΥΠΟΤΑΚΤ. |
ΕΥΚΤΙΚΗ |
ΠΡΟΣΤΑΚΤ. |
ΑΠΑΡΕΜΦ. |
ΜΕΤΟΧΗ |
|
|
Ε |
σβέννυμι / σβεννύω |
σβεννύω |
σβεννύοιμι |
σβέννυ |
σβεννύναι |
σβεννύς, ῦσα,ύν |
|
Π |
ἐσβέννυν / ἐσβέννυον |
|||||
|
Μ |
σβέσω |
σβέσοιμι |
σβέσειν |
σβέσων, ουσα,ον |
||
|
Α |
ἔσβεσα |
σβέσω |
σβέσαιμι |
σβέσον |
σβέσαι |
σβέσας, ασα,αν |
|
Π |
σβέσας ἔχω |
- |
- |
- |
- |
- |
|
Υ |
σβέσας εἶχον |
β. Μέση / Παθητική Φωνή
|
ΟΡΙΣΤΙΚΗ |
ΥΠΟΤΑΚΤ. |
ΕΥΚΤΙΚΗ |
ΠΡΟΣΤΑΚΤ. |
ΑΠΑΡΕΜΦ. |
ΜΕΤΟΧΗ |
|
|
Ε |
σβέννυμαι |
σβεννύωμαι |
σβεννυοίμην |
σβέννυσο |
σβέννυσθαι |
σβεννύμενος, η,ον |
|
Π |
ἐσβεννύμην |
|||||
|
Μ |
σβήσομαι σβεσθήσομαι |
σβησοίμην σβεσθησοίμην |
σβήσεσθαι σβεσθήσεσθαι |
σβησόμενος, η,ον σβεσθησόμενος, η,ον |
||
|
Α |
ἐσβέσθην ἐσβεσάμην ἔσβην |
σβεσθῶ σβέσωμαι σβῶ |
σβεσθείην σβεσαίμην σβείην |
σβέσθητι σβέσαι σβῆθι |
σβεσθῆναι σβέσασθαι σβῆναι |
σβεσθείς, εῖσα,έν σβεσάμενος, η,ον σβείς, εῖσα,έν |
|
Π |
ἔσβηκα (ἔσβεσμαι) |
ἐσβηκώς ὦ ἐσβεσμένος ὦ |
ἐσβηκώς εἴην ἐσβεσμένος εἴην |
ἐσβηκώς ἴσθι ἐσβεσμένος ἴσθι |
ἐσβηκέναι ἐσβέσθαι |
ἐσβηκώς, υῖα,ός ἐσβεσμένος, η,ον |
|
Υ |
ἐσβήκειν (ἐσβέσμην) |
Το ρήμα κλίνεται
στον ενεστώτα και παρατατικό ενεργητικής και μέσης φωνής κατά το δείκνυμι και
δείκνυμαι (Β΄ συζυγία, συμφωνόληκτο).
4. Παράγωγα
Ουσιαστικά
- σβέση (λόγιο, σπάνιο) → η ενέργεια του σβήνω, η κατάσβεση
- σβέσμα (σπάνιο, λόγιο) → το αποτέλεσμα του σβήσιμου
- σβέστης (αρχ.) → αυτός που σβήνει
- σβεστήρας (νεολ.)
→ όργανο ή διάταξη που σβήνει (π.χ. πυροσβεστήρας)
- κατάσβεση → η πλήρης εξάλειψη, η παύση (π.χ. κατάσβεση πυρκαγιάς, κατάσβεση χρέους)
- απόσβεση → η σταδιακή εξαφάνιση, η μείωση (π.χ. απόσβεση κραδασμών, απόσβεση δανείου)
- πυρόσβεση → η ενέργεια της κατάσβεσης πυρκαγιάς
- πυροσβεστήρας → το μέσο για τη σβέση πυρκαγιάς
- πυροσβέστης → ο πυροσβέστης
- σβεστικό (νεολ., λαϊκό) → το σβηστήρι, η γόμα
- σβησιμο (νεοελλ.) → η πράξη του σβήνω
Επίθετα
- σβεστός (λόγιο, σπάνιο) → που σβήνεται
- άσβεστος → που δεν σβήνει (π.χ. άσβεστη φωτιά, άσβεστος ασβέστης — η ασβέστος ως ουσ.)
- άσβηστος (νεοελλ.) → που δεν έχει σβηστεί
- κατάσβεστος (λόγιο) → που έχει κατασβεστεί
- πυροσβεστικός → που αναφέρεται στην πυρόσβεση
- αποσβεστικός (φυσική) → που προκαλεί απόσβεση
Ρήματα
- σβέννυμι (αρχ.) → σβήνω, κατασβήνω
- σβέννυμαι (αρχ.) → σβήνομαι, μαραίνομαι, χάνομαι
- σβήνω (νεοελλ.) → σβήνω (από το σβέννυμι)
- κατασβέννυμι (λόγιο) → κατασβήνω, εξαλείφω
- αποσβέννυμι (λόγιο) → αποσβήνω, μειώνω σταδιακά
- περισβέννυμι (αρχ., σπάνιο) → σβήνω γύρω-γύρω
- διασβέννυμι (σπάνιο) → σβήνω τελείως
- προσβέννυμι (σπάνιο) → σβήνω εκ των προτέρων
- συμβέννυμαι (σπάνιο) → σβήνομαι μαζί
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.