Αναζητήστε το θέμα που επιθυμείτε!

01 Ιουνίου 2026

ρήγνυμι / ρηγνύω - ρήγνυμαι

 

ῥήγνυμι / ῥηγνύω - ῥήγνυμαι











1. Ερμηνεία

  • ῥήγνυμι & ῥηγνύω: συντρίβω # σπάζω # σχίζω # σκίζω # ξεσκίζω # διαρρηγνύω # διαρρήχνω # δημιουργώ ρωγμή # ανοίγω βιαίως # διασκορπίζω # διέρχομαι διαχωρίζοντας # αρχίζω να πρωτομιλώ # μιλώ ελεύθερα # καταρρίπτω # καταβάλλω
  • ῥήγνυμαι: συντρίβομαι # σπάζω # διασπώμαι # ξεσπώ # θραύομαι # κατασυντρίβομαι # σωριάζομαι # διαλύομαι

2. Σύνταξη


3. Κλίση ρημάτων


α. Ενεργητική Φωνή


ΟΡΙΣΤΙΚΗ

ΥΠΟΤΑΚΤ.

ΕΥΚΤΙΚΗ

ΠΡΟΣΤΑΚΤ.

ΑΠΑΡΕΜΦ.

ΜΕΤΟΧΗ

Ε

ῥήγνυμι / ῥηγνύω

ῥηγνύω

ῥηγνύοιμι

ῥήγνυ

ῥηγνύναι

ῥηγνύς, ῦσα,ύν

Π

ἐρρήγνυν/ ἐρρήγνυον

Μ

ῥήξω

ῥήξοιμι

ῥήξειν

ῥήξων, ουσα,ον

Α

ἔρρηξα

ῥήξω

ῥήξαιμι

ῥῆξον

ῥῆξαι

ῥήξας, ασα,αν

Π

ῥήξας ἔχω

ἔρρωγα

ἐρρωγώς ὦ

ἐρρωγώς εἴην

-

ἐρρωγέναι

ἐρρωγώς, υῖα,ός

Υ

ῥήξας εἶχον



β. Μέση / Παθητική Φωνή


ΟΡΙΣΤΙΚΗ

ΥΠΟΤΑΚΤ.

ΕΥΚΤΙΚΗ

ΠΡΟΣΤΑΚΤ.

ΑΠΑΡΕΜΦ.

ΜΕΤΟΧΗ

Ε

ῥήγνυμαι

ῥηγνύωμαι

ῥηγνυοίμην

ῥήγνυσο

ῥήγνυσθαι

ῥηγνύμενος, η,ον

Π

ἐρρηγνύμην

Μ

ῥήξομαι

ῥαγήσομαι

ῥηξοίμην

ῥαγησοίμην

ῥήξεσθαι

ῥαγήσεσθαι

ῥηξόμενος, η,ον

ῥαγησόμενος, η,ον

Α

ἐρρηξάμην

ἐρράγην

ἐρρήχθην

ῥήξωμαι

ῥαγῶ

ῥηχθῶ

ῥηξαίμην

ῥαγείην

ῥηχθείην

ῥῆξαι

ῥάγηθι

ῥήχθητι

ῥήξασθαι

ῥαγῆναι

ῥηχθῆναι

ῥηξάμενος, η,ον

ῥαγείς, εῖσα,έν

ῥηχθείς, εῖσα,έν

Π

ἔρρηγμαι

ἐρρηγμένος ὦ

ἐρρηγμένος εἴην

ἔρρηξο

ἐρρῆχθαι

ἐρρηγμένος, η,ον

Υ

ἐρρήγμην


ΠΡΟΣΟΧΗ:

Το ρήμα κλίνεται στον ενεστώτα και παρατατικό ενεργητικής και μέσης φωνής κατά το δείκνυμι και δείκνυμαι (Β΄ συζυγία, συμφωνόληκτο).

4. Παράγωγα

Ουσιαστικά

  • ρήγμα → το σπάσιμο, η θραύση, η ρωγμή, η χάραξη (π.χ. σεισμικό ρήγμα, ρήγμα στο έδαφος)
  • ραγή (λόγιο) → η πράξη του σπασίματος, η ρωγμή
  • ραγάδα → η σχισμή στο δέρμα ή σε επιφάνεια
  • ραγισματιά → η γραμμή ραγίσματος
  • ράγισμα → το αποτέλεσμα του ραγίζω, η θραύση
  • άρρηκτος → αυτό που δεν σπάει (ως ουσιαστικό, σπάνιο)
  • ρήκτης (αρχ.) → αυτός που σπάζει, θραύστης
  • ρήξις (λόγιο) / ρήξη → η θραύση, η διάρρηξη (ιατρ.: ρήξη μηνίσκου, ρήξη ανευρύσματος)
  • διάρρηξη → η θραύση με τη βία (π.χ. διάρρηξη πόρτας, χρηματοκιβωτίου)
  • διαρρήκτης → αυτός που διαρρηγνύει, κλέφτης που σπάζει πόρτες
  • κατάρρηξη (λόγιο, σπάνιο) → το σπάσιμο προς τα κάτω, η καταστροφή
  • θραύση (διαφορετική ρίζα, αλλά συγγενής σημασιολογικά)
  • ρήγος (αρχ., σπάνιο) → σχίσιμο, ράγισμα

Επίθετα

  • ραγισμένος → που έχει ραγίσει
  • άρρηκτος → που δεν σπάζει, άθραυστος
  • άρραγος → που δεν έχει ραγίσει (σπάνιο)
  • ευάρρηκτος (λόγιο, σπάνιο) → που σπάζει εύκολα
  • ρηκτικός (λόγιο) → που μπορεί να σπάσει, θραυστικός

Ρήματα

  • ρήγνυμι (αρχ.) → σπάζω, θραύω
  • ρήγνυμαι (αρχ.) → σπάζομαι, θραύομαι
  • ραγίζω (νεοελλ.) → προκαλώ ρωγμή, σπάζω επιφανειακά
  • ραγιάζω (λαϊκό, ιδιωματικό) → ραγίζω, θραύομαι
  • διαρρηγνύω (λόγιο) → σπάζω διαλύοντας, παραβιάζω
  • καταρρηγνύω (λόγιο, σπάνιο) → συντρίβω, σπάζω ολοσχερώς
  • περιρρηγνύω (αρχ., σπάνιο) → σπάζω γύρω
  • συρρηγνύω (αρχ., σπάνιο) → σπάζω μαζί, συντρίβω
  • απορρηγνύω (αρχ.) → αποσπώ με βία, σπάζω και χωρίζω

Παράγωγα σε ευρωπαϊκές γλώσσες

  • Αγγλικά         rhegma (γεωλογία, ιατρική) ρήγμα, θραύση
    • rhexis (ιατρ.)   ρήξη (< ῥῆξις)
    • arrhrectomy (ιατρ., σπάνιο)  εκτομή ρήγματος
    • rhagades (ιατρ. όρος) ραγάδες, σχισμές δέρματος (< ῥαγάδες)
  • Γαλλικά          rhagade (ιατρ.)           ραγάδα
    • rhéxis  ρήξη (ιατρ.)
  • Γερμανικά      Rhexis (ιατρ.)  ρήξη
    • Rhagade          ραγάδα
  • Ιταλικά           ragade (ιατρ.) ραγάδα
  • Ισπανικά        ragadia (σπάνιο)        ραγάδα

5. Λεξιλογικές Ασκήσεις



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.