-διδράσκω
1. Ερμηνεία
ἀπο-διδράσκω:
δραπετεύω # διαφεύγω # ξεφεύγω # φεύγω # αποφεύγω # γλιστρώ # ξεγλιστρώ #
σκαπουλάρω
διαδιδράσκω:
εκφεύγω # διαφεύγω # διαλανθάνω # δραπετεύω # ξεγλιστρώ # ξεφεύγω
ἐκδιδράσκω:
ξεφεύγω # διαφεύγω # αποφεύγω # δραπετεύω
2. Σύνταξη
3. Κλίση ρημάτων
α. Ενεργητική Φωνή
|
ΟΡΙΣΤΙΚΗ |
ΥΠΟΤΑΚΤ. |
ΕΥΚΤΙΚΗ |
ΠΡΟΣΤΑΚΤ. |
ΑΠΑΡΕΜΦ. |
ΜΕΤΟΧΗ |
|
|
Ε |
ἀποδιδράσκω |
ἀποδιδράσκω |
ἀποδιδράσκοιμι |
ἀποδίδρασκε |
ἀποδιδράσκειν |
ἀποδιδράσκων, ουσα,ον |
|
Π |
ἀπεδίδρασκον |
|||||
|
Μ |
ἀποδράσομαι |
ἀποδρασοίμην |
ἀποδράσεσθαι |
ἀποδρασόμενος, η,ον |
||
|
Α |
ἀπέδραν |
ἀποδρῶ |
ἀποδραίην |
ἀπόδραθι |
ἀποδρᾶναι |
ἀποδράς, ᾶσα,άν |
|
Π |
ἀποδέδρακα |
ἀποδεδράκω ἀποδεδρακώς ὦ |
ἀποδεδράκοιμι ἀποδεδρακώς εἴην |
ἀποδεδρακώς ἴσθι |
ἀποδεδρακέναι |
ἀποδεδρακώς, υῖα,ός |
|
Υ |
ἀπεδεδράκειν |
Ο αόριστος β΄ ἔδραν κλίνεται κατά τους αορίστους β΄ των ρημάτων β΄ συζυγίας (βλ. γραμματική)
4. Παράγωγα
Ουσιαστικά
- δραπέτης → αυτός που έχει αποδράσει, ο φυγόδικος ή ο φυγόποινος
- απόδραση → η πράξη της δραπέτευσης, η φυγή από έναν περιορισμό
- δραπέτευση → η διαδικασία ή το αποτέλεσμα του να δραπετεύει κανείς
Επίθετα
- δραπέτης / δραπέτιδα → (ως επίθετο) αυτός που έχει ξεφύγει (π.χ. δραπέτης σκλάβος)
- αποδράς / αποδράσα / αποδράν → (αρχαιοπρεπής μετοχή σε ρόλο επιθέτου) αυτός που έχει δραπετεύσει (π.χ. ο αποδράς εγκληματίας)
Ρήματα
- αποδιδράσκω → (αρχαίο) δραπετεύω κρυφά, ξεφεύγω
- αποδρώ → (λόγιος τύπος) δραπετεύω, ξεγλιστρώ
- δραπετεύω → φεύγω κρυφά ή με τη βία από έναν χώρο εγκλεισμού (φυλακή, αιχμαλωσία)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.