ὁρμαώ-ῶ - ὁρμάομαι-ῶμαι
1. Ερμηνεία
- ὁρμάω-ῶ: κινώ # θέτω σε κίνηση # παρακινώ # διεγείρω # παροτρύνω # παρορμώ # προτρέπω # υποκινώ # εξωθώ # παρωθώ # ερεθίζω # κινούμαι με ορμή # ορμώ # εφορμώ # κινούμαι βιαστικά # ξεχύνομαι # χιμώ # σπεύδω
- ὁρμάομαι-ῶμαι: κινούμαι με ορμή # ορμώ # εφορμώ # κινούμαι βιαστικά # ξεχύνομαι # χιμώ # σπεύδω # πηγάζω # προέρχομαι # απορρέω # εκπηγάζω # τρέχω
2. Σύνταξη
3. Κλίση ρημάτων
α. Ενεργητική Φωνή
|
ΟΡΙΣΤΙΚΗ |
ΥΠΟΤΑΚΤ. |
ΕΥΚΤΙΚΗ |
ΠΡΟΣΤΑΚΤ. |
ΑΠΑΡΕΜΦ. |
ΜΕΤΟΧΗ |
|
|
Ε |
ὁρμῶ |
ὁρμῶ |
ὁρμῷμι |
ὅρμα |
ὁρμᾶν |
ὁρμῶν, ῶσα,ῶν |
|
Π |
ὥρμων |
|||||
|
Μ |
ὁρμήσω |
ὁρμήσοιμι |
ὁρμήσειν |
ὁρμήσων, ουσα,ον |
||
|
Α |
ὥρμησα |
ὁρμήσω |
ὁρμήσαιμι |
ὅρμησον |
ὁρμῆσαι |
ὁρμήσας, ασα,αν |
|
Π |
ὥρμηκα |
ὡρμηκώς ὦ |
ὡρμηκώς εἴην |
ὡρμηκώς ἴσθι |
ὡρμηκέναι |
ὡρμηκώς, υῖα,ός |
|
Υ |
ὡρμήκειν |
β. Μέση / Παθητική Φωνή
|
ΟΡΙΣΤΙΚΗ |
ΥΠΟΤΑΚΤ. |
ΕΥΚΤΙΚΗ |
ΠΡΟΣΤ. |
ΑΠΑΡΕΜΦ. |
ΜΕΤΟΧΗ |
|
|
Ε |
ὁρμῶμαι |
ὁρμῶμαι |
ὁρμῴμην |
ὁρμῶ |
ὁρμᾶσθαι |
ὁρμώμενος, η,ον |
|
Π |
ὡρμώμην |
|||||
|
Μ |
ὁρμήσομαι ὁρμηθήσομαι |
ὁρμησοίμην ὁρμηθησοίμην |
ὁρμήσεσθαι ὁρμηθήσεσθαι |
ὁρμησόμενος, η,ον ὁρμηθησόμενος, η,ον |
||
|
Α |
ὡρμησάμην ὡρμήθην |
ὁρμήσωμαι ὁρμηθῶ |
ὁρμησαίμην ὁρμηθείην |
ὅρμησαι ὁρμήθητι |
ὁρμήσασθαι ὁρμηθῆναι |
ὁρμησάμενος, η,ον ὁρμηθείς, εῖσα,έν |
|
Π |
ὥρμημαι |
ὡρμημένος ὦ |
ὡρμημένος εἴην |
ὥρμησο |
ὡρμῆσθαι |
ὡρμημένος, η,ον |
|
Υ |
ὡρμημην |
- Μην συγχέεται το ρήμα με το ρήμα ὁρμέω-ῶ = ορμίζομαι # προσλιμενίζομαι # αράζω # αγκυροβολώ
4. Παράγωγα
Ουσιαστικά
- ορμή - η μεγάλη δύναμη με την οποία κινείται κάτι, το ξέσπασμα (και μεταφορικά: η έντονη επιθυμία)
- ορμητήριο - ο τόπος ή η βάση από όπου ξεκινά μια επίθεση ή μια δραστηριότητα
- αφορμή - το γεγονός ή η αιτία που δίνει το έναυσμα για να ξεκινήσει κάτι
- παρόρμηση - η ξαφνική, αυθόρμητη και ανεξέλεγκτη επιθυμία να κάνει κανείς κάτι
- ενδόρμηση - (στην ψυχολογία) η εσωτερική τάση ή το ένστικτο που ωθεί σε μια συμπεριφορά
- ορμόνη - (από τη μετοχή ὁρμῶν = αυτός που θέτει σε κίνηση) η χημική ουσία του οργανισμού που διεγείρει τη λειτουργία των οργάνων
Επίθετα
- ορμητικός - αυτός που κινείται με μεγάλη ταχύτητα και δύναμη (π.χ. ορμητικό ποτάμι)
- αφορμητικός - αυτός που χρησιμεύει ως αφορμή (σπάνιο λόγιο)
- παρορμητικός - αυτός που ενεργεί ξαφνικά, χωρίς να σκέφτεται τις συνέπειες (κινείται από παρόρμηση)
- αυθόρμητος - (από το αὐτός + ὁρμή) αυτός που ενεργεί από δική του εσωτερική ώθηση, ο ειλικρινής και άμεσος
Ρήματα
- ορμώ - κινούμαι με μεγάλη ταχύτητα προς ένα σημείο, επιτίθεμαι (π.χ. όρμησε πάνω του)
- ορμώμαι - (στην παθητική φωνή) ξεκινώ από κάπου, έχω ως αφετηρία, βασίζομαι σε κάτι (π.χ. ορμώμενος από την αγάπη μου για τη γλώσσα...)
- αφορμώμαι - ξεκινώ τη σκέψη ή τη συζήτησή μου έχοντας ως αφετηρία ή ερέθισμα κάτι συγκεκριμένο
- παρορμώ - παρακινώ, σπρώχνω ή ενθαρρύνω κάποιον να κάνει μια πράξη
Στις ευρωπαϊκές
γλώσσες:
- hormone - η ορμόνη (αγγλικά, γαλλικά κ.λπ.)
- hormonal - ο ορμονικός
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.