δράττομαι
1. Ερμηνεία
δράττομαι &
δράσσομαι: πιάνω με το χέρι # αδράχνω # τσακώνω # αρπάζω # δράχνω # κρατώ #
περιαδράχνω # χουφτώνω # περιαρπάζω # περιλαβαίνω # αναρπάζω # αποσπώ # αρπάχνω
# αρπώ # γραπώνω # φουχτώνω
2. Σύνταξη
3. Κλίση ρημάτων
β. Μέση / Παθητική Φωνή
|
ΟΡΙΣΤΙΚΗ |
ΥΠΟΤΑΚΤ. |
ΕΥΚΤΙΚΗ |
ΠΡΟΣΤΑΚΤ. |
ΑΠΑΡΕΜΦ. |
ΜΕΤΟΧΗ |
|
|
Ε |
δράττομαι δράσσομαι |
δράττωμαι |
δραττοίμην |
δράττου |
δράττεσθαι |
δραττόμενος, η,ον |
|
Π |
ἐδραττόμην |
|||||
|
Μ |
δράξομαι |
δραξοίμην |
δράξεσθαι |
δραξόμενος, η,ον |
||
|
Α |
ἐδραξάμην |
δράξωμαι |
δραξαίμην |
δρᾶξαι |
δράξασθαι |
δραξάμενος, η,ον |
|
Π |
δέδραγμαι |
δεδραγμένος ὦ |
δεδραγμένος εἴην |
δέδραξο |
δεδρᾶχθαι |
δεδραγμένος, η,ον |
|
Υ |
4. Παράγωγα
Ουσιαστικά
- δράκα → (λόγιο/αρχαιοπρεπές) η φούχτα, η ποσότητα που χωράει σε μια ανοιχτή παλάμη (π.χ. «μια δράκα ανθρώπων» = μια χούφτα, ελάχιστοι άνθρωποι).
- δράγμα → το δεμάτι, όσα στάχυα μπορεί να πιάσει και να θερίσει κανείς με μια χούφτα (συνδέεται στενά με το δεμάτι που είδαμε στο δέω).
- αδράξιμο → το άρπαγμα, το σφιχτό πιάσιμο.
- δραχμή → το νόμισμα (αρχαίο, νεοελληνικό μέχρι το 2002, και πάλι ιστορικό). (δράττομαι (αρπάζω/πιάνω σφιχτά με τη χούφτα) >
(η παλάμη, η χούφτα) > δραχμή) Στην αρχαία Ελλάδα, μια «δραχμή» ήταν η
ποσότητα από σιδερένιους οβελούς που μπορούσε να δράξει (να πιάσει σφιχτά) ένας
άνθρωπος με τη μία του παλάμη. Επειδή η μέση ανδρική παλάμη μπορούσε να
συγκρατήσει ακριβώς 6 οβελούς, η δραχμή ορίστηκε αργότερα ως η υποδιαίρεση που
ισούται με 6 οβολούς.
Επίθετα
- αδραχτός, -ή, -ό → αυτός που τον έχουν πιάσει ή αρπάξει σφιχτά.
Ρήματα
- δράττομαι → (λόγιο) αρπάζω, εκμεταλλεύομαι (σχεδόν αποκλειστικά για ευκαιρίες, αφορμές ή πλεονεκτήματα).
- αδράχνω / αδράχνομαι → αρπάζω κάτι ξαφνικά και με δύναμη (π.χ. «άδραξε το όπλο του», «αδράχτηκαν από τα μαλλιά»).
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.