φεύγω
1. Ερμηνεία
- φεύγω: φεύγω # το βάζω στα πόδια # διαφεύγω # αποφεύγω # ξεγλιστρώ # αποποιούμαι φεύγοντας # γίνομαι φυγάς # εξορίζομαι # εγκαλούμαι # κατηγορούμαι
2. Σύνταξη
3. Κλίση ρημάτων
α. Ενεργητική Φωνή
|
ΟΡΙΣΤΙΚΗ |
ΥΠΟΤΑΚΤ. |
ΕΥΚΤΙΚΗ |
ΠΡΟΣΤΑΚΤ. |
ΑΠΑΡΕΜΦ. |
ΜΕΤΟΧΗ |
|
|
Ε |
φεύγω |
φεύγω |
φεύγοιμι |
φεῦγε |
φεύγειν |
φεύγων, ουσα,ον |
|
Π |
ἔφευγον |
|||||
|
Μ |
φεύξομαι φευξοῦμαι |
φευξοίμην |
φεύξεσθαι |
φευξόμενος, η,ον |
||
|
Α |
ἔφυγον |
φύγω |
φύγοιμι |
φύγε |
φυγεῖν |
φυγών, οῦσα,όν |
|
Π |
πέφευγα |
πεφεύγω πεφευγώς ὦ |
πεφεύγοιμι πεφευγώς εἴην |
πεφευγώς ἴσθι |
πεφευγέναι |
πεφευγώς, υῖα,ός |
|
Υ |
ἐπεφεύγειν |
4. Παράγωγα
Ουσιαστικά
- φυγή → η πράξη του φεύγω, η απομάκρυνση, η δραπέτευση, η εξορία (εσωτερική ή εξωτερική)
- φύγαδο (λαϊκό, προφορικό) → αυτός που φεύγει βιαστικά, ο δραπέτης
- φυγάδας → αυτός που έχει καταφύγει σε ξένο τόπο, ο πρόσφυγας, ο εξόριστος
- φευγιό (λαϊκό, σπάνιο) → η αναχώρηση, το φύγεμα
- φύγεμα (σπάνιο) → το αποτέλεσμα του φεύγω
- φευγαλέα (ως ουσ., θηλυκό επίθ.) → η φευγαλέα ματιά, η στιγμιαία όψη
- αποφυγή → η ενέργεια του αποφεύγω, η εκούσια απομάκρυνση από κάτι ανεπιθύμητο
- διαφυγή → η διαρροή, η απομάκρυνση (π.χ. διαφυγή κερδών, διαφυγή αερίου), και η απόδραση
- έκφυξη (λόγιο, σπάνιο) → η εκτόπιση, η εξορία
- καταφύγιο → ο χώρος προστασίας, όπου κάποιος «καταφεύγει» (κατά + φεύγω)
- πρόσφυγας → αυτός που καταφεύγει σε άλλη χώρα για προστασία (προς + φεύγω)
- προσφυγιά → η ιδιότητα ή η κατάσταση του πρόσφυγα
- προσφυγή → η ενέργεια του προσφεύγω· η καταφυγή σε ανώτερη αρχή, ένσταση, (νομικά) το ένδικο μέσο
- προσφυγικό (ως
ουσ.) → το σύνολο των προσφυγικών ζητημάτων
Επίθετα
- φευγαλέος → αυτός που φεύγει γρήγορα, στιγμιαίος, εφήμερος (π.χ. φευγαλέα ματιά)
- φυγάς (αρχ.,
λόγιο) → φυγάδας (ως επίθ. π.χ. φυγάς πολιτικός)
- φευκτός (λόγιο, αντίθετο του βουλητός) → αυτός που πρέπει να αποφεύγεται
- αποφευκτός → που μπορεί να αποφευχθεί (αντίθετο: αναπόφευκτος)
- αναπόφευκτος → αυτός που δεν γίνεται να αποφευχθεί, μοιραίος
- διαφεύγων (μετοχή
ως επίθ.) → αυτός που διαφεύγει (π.χ. διαφεύγων κρατούμενος)
- φυγόπονος (λόγιο, σπάνιο) → αυτός που αποφεύγει τον κόπο
Ρήματα
- φεύγω → απομακρύνομαι, δραπετεύω, αναχωρώ, πεθαίνω (μεταφορικά: φεύγω από τη ζωή)
- φεύγομαι
(παθητικό, σπάνιο) → είμαι εγκαταλελειμμένος (αρχ.)
- αποφεύγω → απομακρύνομαι συνειδητά, διαφεύγω, ξεφεύγω από κάτι ανεπιθύμητο
- αποφεύγομαι (σπάνιο) → αποφεύγομαι = αποφεύγει ο ένας τον άλλον
- διαφεύγω → γλιστράω, ξεφεύγω, απομακρύνομαι (π.χ. διαφεύγει η προσοχή, διαφεύγει αέριο)
- διαφεύγομαι
(παθητικό, σπάνιο) → διαφεύγω (απρόσωπο)
- εκφεύγω (λόγιο,
σπάνιο) → ξεφεύγω, απομακρύνομαι (εκ + φεύγω)
- καταφεύγω → καταφεύγω σε κάπου = πηγαίνω για προστασία, ανατρέχω σε μέσο/λύση
- προσφεύγω → καταφεύγω ως πρόσφυγας, (νομικά) προσφεύγω σε δικαστήριο
- περιφεύγω (αρχ.,
σπάνιο) → τρέχω γύρω, αποφεύγω κυκλικά
- συμφεύγω (σπάνιο) → φεύγω μαζί
- υποφεύγω (αρχ.,
σπάνιο) → φεύγω υποχωρητικά
- παραφεύγω
(σπάνιο) → φεύγω στο πλάι, αποκλίνω
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.