Αναζητήστε το θέμα που επιθυμείτε!

02 Ιουνίου 2026

τρώγω

 

ἀγέλλω - ἀγγέλλομαι











1. Ερμηνεία

  • τρώγω: τρώγω # γευματίζω # δειπνώ # εσθίω # τρώω # ροκανίζω # τρώγω κάτι σκληρό # μασώ

2. Σύνταξη


3. Κλίση ρημάτων


α. Ενεργητική Φωνή


ΟΡΙΣΤΙΚΗ

ΥΠΟΤΑΚΤ.

ΕΥΚΤΙΚΗ

ΠΡΟΣΤΑΚΤ.

ΑΠΑΡΕΜΦ.

ΜΕΤΟΧΗ

Ε

τρώγω

τρώγω

τρώγοιμι

τρῶγε

τρώγειν

τρώγων, ουσα,ον

Π

ἔτρωγον

Μ

(τρώξομαι)

(τρωξοίμην)

(τρώξεσθαι)

(τρωξόμενος, η,ον)

Α

(ἔτρωξα)

(ἔτραγον)

(τρώξω)

(τρώξαιμι)

(τρῶξον)

(τρῶξαι)

(τρώξας, ασα,αν)


4. Παράγωγα

1. ἐσθίω (το πιο κοινό αρχαίο ρήμα — ο αόριστός του ἔφαγον δίνει τον πλούτο)

ἐδωδή (λόγιο) → η τροφή, αυτό που τρώγεται

έδεσμα → το φαγητό, το πιάτο — από τη ρίζα εδ- του ἐσθίω

εδεσματολόγιο → ο κατάλογος φαγητών, το μενού

εδώδιμος → αυτός που μπορεί να φαγωθεί, ο βρώσιμος

ἄεδεστος (λόγιο/αρχαίο) → αυτός που δεν τρώγεται, ο αδύνατος να φαγωθεί

 

2. τρώγω (δίνει κυρίως τη σημασία της σταδιακής φθοράς)

τρώγω / τρώω → καταναλώνω τροφή, αλλά και φθείρω σταδιακά

κατατρώγω → τρώω ολοκληρωτικά — «η έγνοια τον κατατρώει»

τρωκτικό → το ζώο που τρώει/ροκανίζει — ποντίκια, σκίουροι κ.λπ.

 

3. ἔφαγον (αόριστος του ἐσθίω — από τη ρίζα φαγ- που δίνει τον πλούτο της νέας ελληνικής)

φαγητό → το έτοιμο έδεσμα

φαγάς → ο λαίμαργος

φαγανός → ο αδηφάγος

φαγωμάρα → η έντονη επιθυμία για φαγητό, αλλά και η μεγάλη φθορά

φαγούρα → ο κνησμός — «αυτό που τρώει το δέρμα»

φαγοπότι → η άφθονη κατανάλωση φαγητού και ποτού

φαγόπωρο → το φθινόπωρο — κυριολεκτικά «η εποχή των καρπών/του φαγητού»

φαγώνω → φθείρω σταδιακά — «η σκουριά φάγωσε το μέταλλο»

φαγωμένος → αυτός που έχει φαγωθεί ή φθαρεί

αδηφαγία → η ακόρεστη λαιμαργία (ἄδην + φαγεῖν = «τρώω μέχρι κορεσμού»)

αδηφάγος → ο ακόρεστος, αυτός που τρώει αδιάκοπα

γαστριμαργία → η λαιμαργία (γαστήρ + μάργος = «τρελός από πείνα»)

ξενοφαγώ → τρώω ξένες/άγνωστες τροφές

θεοφάγος → αυτός που «τρώει τον Θεό» — θεολογικός όρος για τη Θεία Κοινωνία

σαρκοφάγος → αυτός που τρώει σάρκα — ζώο ή λίθινη σαρκοφάγος!

νεκροφάγος → αυτός που τρώει νεκρά — βιολογικός όρος

παμφάγος → αυτός που τρώει τα πάντα

φυτοφάγος → αυτός που τρώει φυτά

εντομοφάγος → αυτός που τρώει έντομα

ιχθυοφάγος → αυτός που τρώει ψάρια

καρκινοφάγος → αυτός που τρώει καβούρια/καρκίνους

μυκητοφάγος → αυτός που τρώει μανιτάρια

 

4. βιβρώσκω (αρχαίο — δίνει κυρίως επιστημονικούς και λόγιους όρους)

βρώμα (λόγιο) → η τροφή, το φαγητό

βρώση → η πράξη κατανάλωσης, αλλά και η χημική φθορά

βρώσιμος → αυτός που μπορεί να φαγωθεί, ο εδώδιμος

άβρωτος (λόγιο) → αυτός που δεν έχει φαγωθεί, ο άθικτος

διάβρωση → η σταδιακή φθορά από χημική ή φυσική δράση

διαβρώνω → φθείρω σταδιακά χημικά ή μεταφορικά

διαβρωτικός → αυτός που προκαλεί διάβρωση

κατάβρωση → η ολοκληρωτική κατανάλωση, η καταστροφική φθορά

 

5. σιτοῦμαι (από το σῖτος = σιτάρι, τροφή — δίνει διοικητικούς, βιολογικούς και κοινωνικούς όρους)

σίτος → το σιτάρι, αλλά και η τροφή γενικά

σίτιση → η παροχή γεύματος σε ίδρυμα

σιτηρά → τα δημητριακά, οι καρποί του σίτου

σιτηρέσιο → η ημερήσια μερίδα τροφής — στρατιωτικός αρχικά όρος

σιτοδεία → η έλλειψη σίτου, η πείνα

σιτίζω → παρέχω γεύμα, τρέφω σε ίδρυμα

αποσιτισμός → η στέρηση τροφής, η νηστεία ως ιατρική πράξη

αποσιτίζομαι → στερούμαι τροφής, νηστεύω ιατρικά

παράσιτο → αυτό που «τρώει δίπλα» σε άλλον χωρίς να δίνει τίποτα

παρασιτισμός → η ζωή εις βάρος άλλου

παρασιτικός → αυτός που ζει ως παράσιτο

5. Λεξιλογικές Ασκήσεις


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.