φθείρω - φρείρομαι
1. Ερμηνεία
- φθείρω: φθείρω # χαλώ # αφανίζω # καταστρέφω # αναλώνω # αποχαρβαλώνω # διαβρώνω # λιώνω # εξαντλώ # τρίβω # κατατρώγω # στραπατσάρω # διαφθείρω # εξολοθρεύω # ξεχαρβαλώνω # ξοδεύω # φεύγω # βλάπτω # σκοτώνω # διαφθείρω # διακορεύω
- φθείρομαι: ρήμα παθητικό: χειροτερεύω # φθείρομαι # παλιώνω # ρημάζω # ξεφτίζω # σαρακιάζω # τρίβομαι # φαγώνομαι # χαλώ # καταστρέφομαι # δυστυχώ
2. Σύνταξη
3. Κλίση ρημάτων
α. Ενεργητική Φωνή
|
ΟΡΙΣΤΙΚΗ |
ΥΠΟΤΑΚΤ. |
ΕΥΚΤΙΚΗ |
ΠΡΟΣΤΑΚΤ. |
ΑΠΑΡΕΜΦ. |
ΜΕΤΟΧΗ |
|
|
Ε |
φθείρω |
φθείρω |
φθείροιμι |
φθεῖρε |
φθείρειν |
φθείρων, ουσα,ον |
|
Π |
ἔφθειρον |
|||||
|
Μ |
φθερῶ |
- |
- |
- |
||
|
Α |
ἔφθειρα |
φθείρω |
φθείραιμι |
φθεῖρον |
φθεῖραι |
φθείρας, ασα,αν |
|
Π |
ἔφθαρκα ἔφθορα |
ἐφθάρκω ἐφθαρκώς ὦ ἐφθόρω ἐφθορώς ὦ |
ἐφθάρκοιμι ἐφθαρκώς εἴην ἐφθόροιμι ἐφθορώς εἴην |
ἐφθαρκώς ἴσθι ἐφθορώς ἴσθι |
ἐφθαρκέναι ἐφθορέναι |
ἐφθαρκώς, υῖα,ός ἐφθορώς, υῖα,ός |
|
Υ |
ἐφθάρκειν |
β. Μέση / Παθητική Φωνή
|
ΟΡΙΣΤΙΚΗ |
ΥΠΟΤΑΚΤ. |
ΕΥΚΤΙΚΗ |
ΠΡΟΣΤΑΚΤ. |
ΑΠΑΡΕΜΦ. |
ΜΕΤΟΧΗ |
|
|
Ε |
φθείρομαι |
φθείρωμαι |
φθειροίμην |
φθείρου |
φθείρεσθαι |
φθειρόμενος, η,ον |
|
Π |
ἐφθειρόμην |
|||||
|
Μ |
φθεροῦμαι φθαρήσομαι |
φθεροίμην φθαρησοίμην |
φθερεῖσθαι φθαρήσεσθαι |
φθερούμενος, η,ον φθαρησόμενος, η,ον |
||
|
Α |
ἐφθάρην |
φθαρῶ |
φθαρείην |
φθάρηθι |
φθαρῆναι |
φθαρείς, εῖσα,έν |
|
Π |
ἔφθαρμαι |
ἐφθαρμένος ὦ |
ἐφθαρμένος εἴην |
ἔφθαρσο |
ἐφθάρθαι |
ἐφθαρμένος, η,ον |
|
Υ |
ἐφθάρμην |
4. Παράγωγα
Ουσιαστικά
- φθορά → η καταστροφή, η αποσύνθεση, η φυσική ή ηθική κατάπτωση, η τριβή (π.χ. φθορά υλικών, φθορά του χρόνου)
- φθόρος (αρχ.,
λόγιο) → η καταστροφή, ο όλεθρος, η λοιμώδης νόσος (φθόρος των ζώων)
- φθαρτότητα → η ιδιότητα του φθαρτού, η παροδικότητα, το εφήμερο
- φθειρίαση (ιατρ.)
→ η προσβολή από φθείρες (ψείρες)
- φθείρ (αρχ.) → ψείρα (από το φθείρω – η ψείρα «φθείρει» το δέρμα)
- διαφθορά → η ηθική κατάπτωση, η δωροδοκία, η σήψη (πολιτική, κοινωνική)
- διαφθορέας → αυτός που διαφθείρει, ο ηθικός καθοδηγητής σε κακό (ο διαφθορεύς)
- καταφθορά (σπάνιο) → πλήρης καταστροφή, αφανισμός
- σύμφθαρση (γλωσσολογία, φωνητική) → συμφθορά, αλληλοεπίδραση ήχων
- πρόσφθαρση (σπάνιο) → σταδιακή φθορά
- εκφθορά (σπάνιο) → πλήρης καταστροφή
- μεταφθορά (σπάνιο) → αλλαγή μέσω φθοράς
Επίθετα
- φθαρτός → αυτός που φθείρεται, που υπόκειται σε φθορά, θνητός, παροδικός
- άφθαρτος → αυτός που δεν φθείρεται, αιώνιος, αθάνατος (π.χ. άφθαρτα υλικά, η άφθαρτη ψυχή)
- φθοριασμένος (λαϊκό) → αυτός που έχει προσβληθεί από φθείρα (ψείρα), (μεταφ.) κακόμοιρος
- φθειρικός (ιατρ.)
→ σχετικός με ψείρες (φθείρες)
- διαφθαρείς (μετοχή) → αυτός που έχει διαφθαρεί ηθικά
- διαφθοροποιός → που προκαλεί διαφθορά
Ρήματα
- φθείρω → καταστρέφω, αφανίζω, φθείρω (υλικά, ηθικά), λιώνω
- φθείρομαι → καταστρέφομαι, αποσυντίθεμαι, χάνομαι, αφανίζομαι
- διαφθείρω → διαφθείρω ηθικά, δωροδοκώ, καταστρέφω σταδιακά (πολιτικό, κοινωνικό σύστημα)
- διαφθείρομαι → διαφθείρομαι ηθικά, εκπίπτω
- καταφθείρω (σπάνιο, λόγιο) → καταστρέφω ολοσχερώς
- ἐκφθείρω (σπάνιο) → φθείρω εκ θεμελίων
- συμφθείρομαι
(γλωσσολ., σπάνιο) → συμφθείρομαι = αλληλοεπηρεάζομαι ως προς τη φθορά (στη φωνητική)
- προσφθείρω (σπάνιο) → φθείρω επιπλέον
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.