διψήω-ῶ
1. Ερμηνεία
διψήω-ῶ: διψώ #
επιθυμώ κάτι πολύ
2. Σύνταξη
3. Κλίση ρημάτων
α. Ενεργητική Φωνή
|
ΟΡΙΣΤΙΚΗ |
ΥΠΟΤΑΚΤ. |
ΕΥΚΤΙΚΗ |
ΠΡΟΣΤΑΚΤ. |
ΑΠΑΡΕΜΦ. |
ΜΕΤΟΧΗ |
|
|
Ε |
διψῶ |
διψῶ |
διψῴην |
δίψει |
διψῆν |
διψῶν, ῶσα,ῶν |
|
Π |
ἐδίψων |
|||||
|
Μ |
διψήσω |
διψήσοιμι |
διψήσειν |
διψήσων, ουσα,ον |
||
|
Α |
ἐδίψησα |
διψήσω |
διψήσαιμι |
δίψησον |
διψῆσαι |
διψήσας, ασα,αν |
|
Π |
δεδίψηκα διψήσας ἔχω |
δεδιψήκω δεδιψηκώς ὦ |
δεδιψήκοιμι δεδιψηκώς εἴην |
δεδιψηκώς ἴσθι |
δεδιψηκέναι |
δεδιψηκώς, υῖα,ός |
|
Υ |
ἐδεδηψήκειν διψήσας εἶχον |
ΠΡΟΣΟΧΗ:
Το ρήμα διψήω-ῶ
κλίνεται όπως τα συνηρημένα σε αω (τιμάω-ῶ), αλλά αντικαθιστά:
- α > η
- ᾳ > ῃ
(π.χ. διψῶ, διψῇς, διψῇ κλπ)
4. Παράγωγα
Ουσιαστικά
- δίψα → η ανάγκη του οργανισμού για νερό, αλλά και η μεταφορική λαχτάρα για κάτι.
- δίψος (το) → (κυρίως αρχαιοπρεπές ή λόγιο) η κατάσταση της δίψας.
- πολυδιψία → (ιατρικός όρος) η υπερβολική δίψα, σύμπτωμα διαφόρων παθήσεων.
- αδιψία → η έλλειψη δίψας.
Επίθετα
- διψασμένος, -η, -ο → αυτός που νιώθει δίψα (μετοχή παρακειμένου που λειτουργεί ως επίθετο).
- διψαλέος, -α, -ο → (λόγιο/ποιητικό) αυτός που διψάει πολύ, ο κατάξερος.
- αδίψαστος, -η, -ο → αυτός που δεν έχει διψάσει, ή αυτός που δεν ξεδιψάει με τίποτα (μεταφορικά).
Ρήματα
- διψώ / διψάω → νιώθω δίψα, επιθυμώ σφοδρά.
- ξεδιψώ / ξεδιψάω → ικανοποιώ τη δίψα μου πίνοντας νερό (σύνθετο με το ξε-).
- αποδιψώ → (σπάνιο/λόγιο) ξεδιψώ εντελώς.
- καταδιψώ → (αρχαίο) διψώ υπερβολικά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.