πεινήω-ῶ
1. Ερμηνεία
- πεινήω-ῶ: πεινώ # επιθυμώ έντονα τροφή # λιμοκτονώ # λιμάζω # λαχταρώ # νοστιμεύομαι # λιμπίζομαι # επιθυμώ διακαώς # λιγουρεύομαι # λαχταρίζω
2. Σύνταξη
3. Κλίση ρημάτων
α. Ενεργητική Φωνή
|
ΟΡΙΣΤΙΚΗ |
ΥΠΟΤΑΚΤ. |
ΕΥΚΤΙΚΗ |
ΠΡΟΣΤΑΚΤ. |
ΑΠΑΡΕΜΦ. |
ΜΕΤΟΧΗ |
|
|
Ε |
πεινῶ |
πεινῶ |
πεινῴην |
πείνη |
πεινῆν |
πεινῶν, ῶσα,ῶν |
|
Π |
ἐπείνων |
|||||
|
Μ |
πεινήσω |
πεινήσοιμι |
πεινήσειν |
πεινήσων, ουσα,ον |
||
|
Α |
ἐπείνησα |
πεινήσω |
πεινήσαιμι |
πείνησον |
πεινῆσαι |
πεινήσας, ασα,αν |
|
Π |
πεπείνηκα |
πεπεινήκω πεπεινηκώς ὦ |
πεπεινήκοιμι πεπεινηκώς εἴην |
πεπεινηκώς ἴσθι |
πεπεινηκέναι |
πεπεινηκώς, υῖα,ός |
|
Υ |
ἐπεπεινήκειν |
ΠΡΟΣΟΧΗ:
Το ρήμα πεινήω-ῶ (όπως διψήω-ῶ, χρήομαι-ῶμαι, ζήω-ῶ) κλίνεται στον ενεστώτα και τον παρατατικό όπως τα συνηρημένα σε αω (τιμάω-ῶ),
αλλά αντικαθιστά:
- α > η
- ᾳ > ῃ
- (π.χ. διψῶ, διψῇς, διψῇ κλπ)
4. Παράγωγα
Ουσιαστικά
- πείνα - η αίσθηση και η ανάγκη για τροφή (και μεταφορικά: η μεγάλη έλλειψη, π.χ. πείνα για μάθηση)
- πειναλέος - ο εξαθλιωμένος από την πείνα, αυτός που πεινάει μόνιμα (συχνά χρησιμοποιείται υποτιμητικά ή χιουμοριστικά)
- πεινασμένος - αυτός που νιώθει πείνα (ως ουσιαστικοποιημένη μετοχή)
Επίθετα
- πειναλέος - αυτός που φαίνεται πεινασμένος, ρακένδυτος και εξαθλιωμένος
- πεινασμένος - αυτός που δεν έχει φάει (και μεταφορικά: αυτός που λαχταράει κάτι έντονα, π.χ. πεινασμένος για επιτυχία)
- απείναστος - αυτός που δεν χορταίνει με τίποτα, ο ακόρεστος (λόγιος ή ποιητικός όρος)
Ρήματα
- πεινώ - έχω ανάγκη για φαγητό (και μεταφορικά: επιθυμώ σφόδρα, π.χ. πεινώ για δικαιοσύνη)
- θαλασσοπεινώ - υποφέρω από μεγάλη πείνα κατά τη διάρκεια θαλασσινού ταξιδιού (ναυτικός όρος)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.