ἁρμόττω - ἁρμόττομαι
1. Ερμηνεία
ἁρμόττω - ἁρμόττομαι:
αρμόζω # ταιριάζω # συνάπτω # συνδέω # συνενώνω # παντρεύω # διευθετώ #
τακτοποιώ # είμαι αρμοστής
2. Σύνταξη
3. Κλίση ρημάτων
α. Ενεργητική Φωνή
|
ΟΡΙΣΤΙΚΗ |
ΥΠΟΤΑΚΤ. |
ΕΥΚΤΙΚΗ |
ΠΡΟΣΤΑΚΤ. |
ΑΠΑΡΕΜΦ. |
ΜΕΤΟΧΗ |
|
|
Ε |
ἁρμόττω |
ἁρμόττω |
ἁρμόττοιμι |
ἅρμοττε |
ἁρμόττειν |
ἁρμόττων, ουσα,ον |
|
Π |
ἥρμοτον |
|||||
|
Μ |
ἁρμόσω |
ἁρμόσοιμι |
ἁρμόσειν |
ἁρμόσων, ουσα,ον |
||
|
Α |
ἥρμοσα |
ἁρμόσω |
ἁρμόσαιμι |
ἅρμοσον |
ἁρμόσαι |
ἁρμόσας, ασα,αν |
|
Π |
(ἥρμοκα) |
- |
- |
- |
ἡρμοκέναι |
ἡρμοκώς, υῖα,ός |
|
Υ |
ἡρμόκειν |
β. Μέση / Παθητική Φωνή
|
ΟΡΙΣΤΙΚΗ |
ΥΠΟΤΑΚΤ. |
ΕΥΚΤΙΚΗ |
ΠΡΟΣΤΑΚΤ. |
ΑΠΑΡΕΜΦ. |
ΜΕΤΟΧΗ |
|
|
Ε |
ἁρμόττομαι |
ἁρμόττωμαι |
ἁρμοττοίμην |
ἁρμότου |
ἁρμότεσθαι |
ἁρμοττόμενος, η,ον |
|
Π |
- |
|||||
|
Μ |
ἁρμοσθήσομαι |
ἁρμοσθησοίμην |
ἁρμοσθήσεσθαι |
ἁρμοσθησόμενος, η,ον |
||
|
Α |
ἡρμοσάμην ἡρμόσθην |
ἁρμόσομαι ἁρμοσθῶ |
ἁρμοσαίμην ἁρμοσθείην |
ἅρμοσον ἁρμόσθητι |
ἁρμόσασθαι ἁρμοσθῆναι |
ἁρμοσάμενος, η,ον ἁρμοσθείς, εῖσα,έν |
|
Π |
ἥρμοσμαι |
ἡρμοσμένος ὦ |
ἡρμοσμένος εἴην |
ἥρμοσο |
ἡρμόσθαι |
ἡρμοσμένος, η,ον |
|
Υ |
4. Παράγωγα
Ουσιαστικά
- αρμονία → η σωστή και ευχάριστη αναλογία, το ταίριασμα των μερών ενός συνόλου (στη μουσική, την αρχιτεκτονική ή τις σχέσεις)
- αρμόνιο → το μουσικό όργανο με πλήκτρα
- εφαρμογή → η τοποθέτηση κάποιου πράγματος πάνω σε ένα άλλο ώστε να ταιριάζει, αλλά και η πρακτική υλοποίηση μιας θεωρίας ή ενός νόμου
- προσαρμογή → η διαδικασία κατά την οποία κάποιος ή κάτι αλλάζει για να ταιριάξει σε νέες συνθήκες
- συναρμογή → το ταίριασμα και η ένωση διαφορετικών κομματιών
- συναρμολόγηση → η ένωση των τεχνικών μερών μιας μηχανής ή ενός επίπλου
- αρμοδιότητα → το δικαίωμα ή η υποχρέωση που έχει κάποιος να ασχοληθεί με ένα συγκεκριμένο θέμα (βάσει νόμου ή θέσης)
Επίθετα
- αρμόδιος → αυτός που έχει τη νομική ή πρακτική ευθύνη για κάτι, ο κατάλληλος
- αρμόζων / αρμόζουσα / αρμόζον → αυτός που ταιριάζει στις περιστάσεις, ο πρέπων (π.χ. η αρμόζουσα συμπεριφορά)
- ανάρμοστος → αυτός που δεν ταιριάζει, ο απρεπής ή άκοσμος
- αρμονικός → αυτός που έχει αρμονία, ο ισορροπημένος
- εφαρμοσμένος → αυτός που έχει τεθεί σε πράξη (π.χ. εφαρμοσμένα μαθηματικά) ή (για ρούχα) αυτός που κάθεται στενά πάνω στο σώμα
- εύαρμοστος (λόγιο) → αυτός που προσαρμόζεται ή συναρμόζεται εύκολα
Ρήματα
- αρμόζω → είμαι κατάλληλος, ταιριάζω σε μια περίσταση (π.χ. «δεν αρμόζει να μιλάς έτσι»)
- εφαρμόζω → βάζω σε πράξη έναν νόμο ή μια ιδέα, αλλά και (για ρούχα) ταιριάζω ακριβώς στο σώμα
- προσαρμόζω / προσαρμόζομαι → μεταβάλλω κάτι για να ταιριάξει κάπου ή συνηθίζω σε ένα νέο περιβάλλον
- συναρμόζω → ενώνω κομμάτια έτσι ώστε να αποτελέσουν ένα ενιαίο σώμα
- απαρμόζω (αρχαίο/λόγιο) → ξεκουμπώνω, αποσυνδέω
Στις ευρωπαϊκές γλώσσες
- harmony (αγγλικά) / harmonie (γαλλικά) → η αρμονία
- harmonica (αγγλικά) → η φυσαρμόνικα
- harmonize (αγγλικά) → εναρμονίζω, φέρνω σε συμφωνία
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.