πετάννυμι - πετάννυμαι
1. Ερμηνεία
- πετάννυμι & πεταννύω: απλώνω # ξαπλώνω # ξεδιπλώνω # ανοίγω # εκτείνω # απλώνω τα χέρια # ανοίγω διάπλατα # ανοίγω την καρδιά κάποιου
- πετάννυμαι: εξαπλώνομαι # εκτείνομαι # απλώνομαι
2. Σύνταξη
3. Κλίση ρημάτων
α. Ενεργητική Φωνή
|
ΟΡΙΣΤΙΚΗ |
ΥΠΟΤΑΚΤ. |
ΕΥΚΤΙΚΗ |
ΠΡΟΣΤΑΚΤ. |
ΑΠΑΡΕΜΦ. |
ΜΕΤΟΧΗ |
|
|
Ε |
ἀναπετάννυμι |
ἀναπεταννύω |
ἀναπεταννύοιμι |
ἀναπετάννυ |
ἀναπεταννύναι |
ἀναπεταννύς, ῦσα,ύν |
|
Π |
ἀνεπετάννυν |
|||||
|
Μ |
πετάσω πετῶ |
πετάσοιμι |
πετάσειν |
πετάσων, ουσα,ον |
||
|
Α |
ἀνεπέτασα |
ἀναπετάσω |
ἀναπετάσαιμι |
ἀναπέτασον |
ἀναπετάσαι |
ἀναπετάσας, ασα,αν |
|
Π |
ἀναπετάσας ἔχω πεπέτακα |
πεπετάκω πεπετακώς ὦ |
πεπετάκοιμι πεπετακώς εἴην |
πεπετακώς ἴσθι |
πεπετακέναι |
πεπετακώς, υῖα,ός |
|
Υ |
ἀναπετάσας εἶχον ἐπεπετάκειν |
Ο συνηρημένος
μέλλοντας των παρακάτω ρημάτων κλίνεται κατά τα συνηρημένα ρήματα σε –αω
(τιμάω-ῶ) και όχι κατά τα συνηρημένα σε–εω (ποιέω-ῶ):
- βιβάζω > βιβῶ
- ἐξατάζω > ἐξετῶ
- ἐλαύνω > ἐλῶ
- κεράννυμι > κερῶ
- κρεμάννυμι > κρεμῶ
- πελάζω > πελῶ
- πετάννυμι > πετῶ
- σκεδάννυμι > σκεδῶ
- σκιάζω > σκιῶ
β. Μέση / Παθητική Φωνή
|
ΟΡΙΣΤΙΚΗ |
ΥΠΟΤΑΚΤ. |
ΕΥΚΤΙΚΗ |
ΠΡΟΣΤΑΚΤ. |
ΑΠΑΡΕΜΦ. |
ΜΕΤΟΧΗ |
|
|
Ε |
ἀναπετάννυμαι |
ἀναπεταννύωμαι |
ἀναπεταννυοίμην |
ἀναπέτασο |
ἀναπετάννυσθαι |
ἀναπεταννύμενος,
η, ον |
|
Π |
ἀνεπεταννύμην |
|||||
|
Μ |
- |
- |
- |
- |
||
|
Α |
ἀνεπετάσθην |
ἀναπετασθῶ |
ἀναπετασθείην |
ἀναπετάσθητι |
ἀναπετασθῆναι |
ἀναπετασθείς, εῖσα, έν |
|
Π |
ἀναπέπταμαι ἀναπεπέτασμαι |
ἀναπεπτα-μένος ὦ |
ἀναπεπταμένος εἴην |
ἀναπέπτασο |
ἀναπεπτάσθαι |
ἀναπεπταμένος, η,ον |
|
Υ |
ἀνεπεπτάμην ἀνεπεπετάσμην |
- Το ρήμα κλίνεται στον ενεστώτα και παρατατικό ενεργητικής και μέσης φωνής κατά το δείκνυμι και δείκνυμαι (Β΄ συζυγία, συμφωνόληκτο)
4. Παράγωγα
Ουσιαστικά
- πέτασμα: Το κομμάτι υφάσματος ή άλλου υλικού που απλώνεται για να καλύψει, να χωρίσει ή να κρύψει έναν χώρο, η κουρτίνα, το παραπέτασμα.
- παραπέτασμα: Η κουρτίνα ή το κάλυμμα που μπαίνει μπροστά από κάτι (και μεταφορικά: το σιδηρούν παραπέτασμα, το παραπέτασμα καπνού).
- καταπέτασμα: Το μεγάλο και βαρύ ύφασμα που κρέμεται για να χωρίσει έναν χώρο, κυρίως στον ναό (και στην έκφραση: έβρεξε με το καταπέτασμα, δηλαδή πάρα πολύ).
- πέταλο: Το λεπτό και απλωμένο τμήμα του άνθους, ή το λυγισμένο σιδερένιο έλασμα που καρφώνεται στις οπλές των αλόγων.
- πεταλούδα: Το έντομο με τα μεγάλα, απλωμένα και πολύχρωμα φτερά.
- πέτασος: Το αρχαίο καπέλο με πλατύ, απλωμένο γείσο που φορούσαν οι ταξιδιώτες (και ο θεός Ερμής).
- διαπέταση: Η ενέργεια του απλώνω διάπλατα (λόγιος όρος).
Επίθετα
- πεταστός: Αυτός που είναι ανοιχτός, απλωμένος ή τεντωμένος (αρχαιοπρεπής όρος).
- διαπετής: Αυτός που είναι διάπλατα ανοιχτός (συχνά για πόρτες ή παράθυρα σε λόγια κείμενα).
- προπετής: Αυτός που γέρνει προς τα εμπρός, και μεταφορικά ο αυθάδης, ο θρασύς, αυτός που μιλά ή ενεργεί βιαστικά και απρόσεκτα.
- εκπετής: Αυτός που έχει απλωθεί προς τα έξω (σπάνιος λόγιος όρος).
Ρήματα
- πετάννυμι: Απλώνω, ανοίγω κάτι διάπλατα (π.χ. απλώνω τα ρούχα, ανοίγω τα φτερά μου).
- πετάννυμαι: Απλώνομαι, ανοίγω διάπλατα για τον εαυτό μου.
- διαπετάννυμι: Ανοίγω κάτι εντελώς διάπλατα (π.χ. διαπετάννυμι τις πύλες).
- εκπετάννυμι: Απλώνω κάτι προς τα έξω, ξεδιπλώνω (π.χ. εκπετάννυμι τα ιστία, δηλαδή τα πανιά του πλοίου).
- παραπετάννυμι: Απλώνω ένα ύφασμα δίπλα ή μπροστά από κάτι για να το κρύψω.
- καταπετάννυμι: Σκεπάζω ή χωρίζω έναν χώρο ρίχνοντας ένα μεγάλο ύφασμα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.