σπένδω - σπένδομαι
1. Ερμηνεία
- σπένδω: προσφέρω σπονδή # χύνω πριν εγώ να πιω μέρος του ποτού στο τραπέζι ή στο βωμό # εύχομαι # εύχομαι στο τέλος του δείπνου προς τον θεό # εκχέω # χύνω κάτω # χύνω έξω # διαχέω # διασπείρω # διασκορπίζω
- σπένδομαι: με σπονδές κλείνω συνθήκη ειρήνης # ειρηνεύω # συνθηκολογώ # κάνω σπονδές # κάνω ειρήνη # κάνω συνθήκη # συμβάλλομαι # συμμαχώ
2. Σύνταξη
Ενεργητικό:
- Αμετάβατο
Μέσο:
- Αμετάβατο
- Με δοτική
- Με τελικό απαρέμφατο
- Με δοτική και τελικό απαρέμφατο
- Με δοτική και απαρέμφατο του σκοπού
3. Κλίση ρημάτων
α. Ενεργητική Φωνή
|
ΟΡΙΣΤΙΚΗ |
ΥΠΟΤΑΚΤ. |
ΕΥΚΤΙΚΗ |
ΠΡΟΣΤΑΚΤ. |
ΑΠΑΡΕΜΦ. |
ΜΕΤΟΧΗ |
|
|
Ε |
σπένδω |
σπένδω |
σπένδοιμι |
σπένδε |
σπένδειν |
σπένδων, ουσα,ον |
|
Π |
ἔσπενδον |
|||||
|
Μ |
σπείσω |
σπείσοιμι |
σπείσειν |
σπείσων, ουσα,ον |
||
|
Α |
ἔσπεισα |
σπείσω |
σπείσαιμι |
σπεῖσον |
σπεῖσαι |
σπείσας, ασα,αν |
|
Π |
σπείσας ἔχω |
- |
- |
- |
- |
- |
|
Υ |
σπείσας εἶχον |
β. Μέση / Παθητική Φωνή
|
ΟΡΙΣΤΙΚΗ |
ΥΠΟΤΑΚΤ. |
ΕΥΚΤΙΚΗ |
ΠΡΟΣΤΑΚΤ. |
ΑΠΑΡΕΜΦ. |
ΜΕΤΟΧΗ |
|
|
Ε |
σπένδομαι |
σπένδωμαι |
σπενδοίμην |
σπένδου |
σπένδεσθαι |
σπενδόμενος, η,ον |
|
Π |
ἐσπενδόμην |
|||||
|
Μ |
σπείσομαι |
σπεισοίμην |
σπείσεσθαι |
σπεισόμενος, η,ον |
||
|
Α |
ἐσπεισάμην ἐσπείσθην |
σπείσωμαι σπεισθῶ |
σπεισαίμην σπεισθείην |
σπεῖσαι σπείσθητι |
σπείσασθαι σπεισθῆναι |
σπεισάμενος, η,ον σπεισθείς, εῖσα,έν |
|
Π |
ἔσπεισμαι |
ἐσπεισμένος ὦ |
ἐσπεισμένος εἴην |
ἔσπεισο |
ἐσπεῖσθαι |
ἐσπεισμένος, η,ον |
|
Υ |
ἐσπείσμην |
4. Παράγωγα
Ουσιαστικά
- σπονδή → η υγρή θυσία (έκχυση οίνου, μέλιτος, γάλακτος), η λιτή προσφορά, και στον πληθυντικό σπονδαί → η εκεχειρία, η συνθήκη ειρήνης, η συμφωνία
- σπένδων (αρχ.) → αυτός που κάνει σπονδή, ο ιερέας
- σπενδόμενον (ουδέτερο μετοχής, λόγιο) → το υγρό που σπένδεται
- ευσπονδία (σπάνιο, λόγιο) → η κατάσταση καλών σπονδών, η ειρήνη
- ασπονδία (λόγιο) → η έλλειψη συμφωνίας, η αντιπαλότητα, η αδιάλλακτη στάση (π.χ. ασπονδία μεταξύ αντιπάλων)
- σπονδειοφόρος (λόγιο, σπάνιο) → αυτός που φέρει τη σπονδή
- σπονδεῖος → ο σπονδειακός ρυθμός (μετρική, από το ότι οι μακρές συλλαβές ταιριάζουν στις σπονδές)
Επίθετα
- σπονδικός (γραμματική, μετρική) → που αναφέρεται στον σπονδειακό ρυθμό
- ασπονδος (αρχ., λόγιο) → που δεν κάνει σπονδές, αδιάλλακτος, χωρίς συμφωνία
- σπενδήσιος (σπάνιο, αρχ.) → σχετικός με σπονδή
- σπονδεῖος (μετρική, ο σπονδειακός)
Ρήματα
- σπένδω (αρχ.) → κάνω σπονδή, χύνω υγρό προς τιμήν θεού, συνάπτω συμφωνία (συνήθως στον πληθυντικό: σπένδομαι σπονδάς = κάνω συμφωνία)
- σπένδομαι (αρχ. μέσον) → σπένδω για τον εαυτό μου, συμφιλιώνομαι, συνάπτω εκεχειρία
- κατασπένδω (αρχ., σπάνιο) → κάνω σπονδή προς τα κάτω
- περισπένδω (αρχ., σπάνιο) → σπένδω γύρω
- προσπένδω (σπάνιο) → σπένδω επιπλέον
- ἐκσπένδω (σπάνιο) → ολοκληρώνω σπονδή
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.