βλάπτω - βλάπτομαι
1. Ερμηνεία
βλάπτω: παραλύω #
αχρηστεύω # εξασθενίζω # παρακωλύω # εμποδίζω # σταματώ # συγχέω # ταράσσω #
διαταράσσω # σαστίζω # ζημιώνω # βλάπτω # παραβλάπτω # βλάφτω # στραπατσάρω
βλάπτομαι:
συγχέομαι # ταράζομαι # σαστίζω # ξαφνιάζομαι # συγκλονίζομαι # βλάπτομαι #
ζημιώνομαι # παθαίνω ζημιά # χάνω, ρήμα παθητικό
2. Σύνταξη
3. Κλίση ρημάτων
α. Ενεργητική Φωνή
|
ΟΡΙΣΤΙΚΗ |
ΥΠΟΤΑΚΤ. |
ΕΥΚΤΙΚΗ |
ΠΡΟΣΤΑΚΤ. |
ΑΠΑΡΕΜΦ. |
ΜΕΤΟΧΗ |
|
|
Ε |
βλάπτω |
βλάπτω |
βλάπτοιμι |
βλάπτε |
βλάπτειν |
βλάπτων,ουσα,ον |
|
Π |
ἔβλαπτον |
|||||
|
Μ |
βλάψω |
βλάψοιμι |
βλάψειν |
βλάψων,ουσα,ον |
||
|
Α |
ἔβλαψα |
βλάψω |
βλάψαιμι |
βλάψον |
βλάψαι |
βλάψας,ασα,αν |
|
Π |
βέβλαφα |
βεβλάφω βεβλαφώς ὦ |
βεβλάφοιμι βεβλαφώς εἴην |
βεβλαφώς ἴσθι |
βεβλαφέναι |
βεβλαφώς,υῖα,ός |
|
Υ |
ἐβαβλάφειν |
β. Μέση / Παθητική Φωνή
|
ΟΡΙΣΤΙΚΗ |
ΥΠΟΤΑΚΤ. |
ΕΥΚΤΙΚΗ |
ΠΡΟΣΤΑΚΤ. |
ΑΠΑΡΕΜΦ. |
ΜΕΤΟΧΗ |
|
|
Ε |
βλάπτομαι |
βλάπτωμαι |
βλαπτοίμην |
βλάπτου |
βλάπτεσθαι |
βλαπτόμενος,η,ον |
|
Π |
ἐβλαπτόμην |
|||||
|
Μ |
βλάψομαι βλαβήσομαι |
βλαψοίμην βλαβησοίμην |
βλάψεσθαι βλαβήσεσθαι |
βλαψόμενος,η,ον βλαβησόμενος,η,ον |
||
|
Α |
ἐβλάβην ἐβλάφθην |
βλαβῶ βλαφθῶ |
βλαβείην βλαφθείην |
βλαβείς ἴσθι βλάφθητι |
βλαβῆναι βλαφθῆναι |
βλαβείς,εῖσα,έν βλαφθείς,εῖσα,έν |
|
Π |
βέβλαμμαι |
βεβλαμμένος ὦ |
βεβλαμμένος εἴην |
βέβλαψο |
βεβλάφθαι |
βεβλαμμένος,η,ον |
|
Υ |
ἐβεβλάμμην |
4. Παράγωγα
Ουσιαστικά
- βλάβη → η ζημιά, η φθορά ή η αρνητική επίπτωση στην υγεία ή σε ένα αντικείμενο (π.χ. «υλικές βλάβες», «σωματική βλάβη»)
- βλαπτικότητα → η ιδιότητα του να είναι κάτι επιβλαβές, η επικινδυνότητα
Επίθετα
- βλαβερός, -ή, -ό → αυτός που προξενεί κακό ή ζημιά (π.χ. βλαβερές συνήθειες)
- επιβλαβής, -ής, -ές → αυτός που έχει αρνητικές συνέπειες, ο επιζήμιος (π.χ. επιβλαβή έντομα)
- αβλαβής, -ής, -ές → αυτός που δεν προξενεί καμία ζημιά, ο ακίνδυνος (π.χ. αβλαβές φίδι)
- ανεπίβλαβος, -η, -ο (λόγιο) → ο εντελώς ακίνδυνος, αυτός που δεν βλάπτει
- βλαπτικός, -ή, -ό → αυτός που έχει την τάση ή τη δύναμη να βλάπτει (συχνά στην ιατρική, π.χ. βλαπτικοί παράγοντες)
- φρενοβλαβής → είναι αυτός που έχει υποστεί βλάβη στο μυαλό ή τη λογική του, ο ψυχικά ασθενής ή πνευματικά διαταραγμένος.
- νευροβλαβής → αυτός που έχει υποστεί βλάβη στο νευρικό του σύστημα.
- ψυχοβλαβής → αυτός που προξενεί βλάβη στην ψυχή, ο ψυχοφθόρος.
Ρήματα
- βλάπτω → προξενώ ζημιά, φθείρω, κάνω κακό
- βλάπτομαι → υφίσταμαι ζημιά, παθαίνω κακό
- καταβλάπτω (αρχαίο/λόγιο) → βλάπτω κάποιον ή κάτι σε υπερβολικό βαθμό
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.