θύω - θύομαι
1. Ερμηνεία
- θύω: μαίνομαι # ενθουσιάζομαι # πέφτω σε προφητική έκσταση # θυσιάζω # σφαγιάζω # γιορτάζω # πανηγυρίζω # τελώ γιορτή
- θύομαι: θυσιάζω # σφαγιάζω # τελώ γιορτή # δίνω συμπόσιο # παρατηρώ τα εντόσθια θύματος για να μαντέψω # συμβουλεύομαι μαντικώς
2. Σύνταξη
- Με δοτική
- Με δοτική και αιτιατική
- Με σύστοιχο αντικείμενο
3. Κλίση ρημάτων
α. Ενεργητική Φωνή
|
ΟΡΙΣΤΙΚΗ |
ΥΠΟΤΑΚΤ. |
ΕΥΚΤΙΚΗ |
ΠΡΟΣΤΑΚΤ. |
ΑΠΑΡΕΜΦ. |
ΜΕΤΟΧΗ |
|
|
Ε |
θύω |
θύω |
θύοιμι |
θύε |
θύειν |
θύων, ουσα,ον |
|
Π |
ἔθυον |
|||||
|
Μ |
θύσω |
θύσοιμι |
θύσειν |
θύσων, ουσα,ον |
||
|
Α |
ἔθυσα |
θύσω |
θύσαιμι |
θῦσον |
θῦσαι |
θύσας, ασα,αν |
|
Π |
τέθυκα |
τεθύκω τεθυκώς ὦ |
τεθύκοιμι τεθυκώς εἴην |
τεθυκώς ἴσθι |
τεθυκέναι |
τεθυκώς, υῖα,ός |
|
Υ |
ἐτεθύκειν |
β. Μέση / Παθητική Φωνή
|
ΟΡΙΣΤΙΚΗ |
ΥΠΟΤΑΚΤ. |
ΕΥΚΤΙΚΗ |
ΠΡΟΣΤΑΚΤ. |
ΑΠΑΡΕΜΦ. |
ΜΕΤΟΧΗ |
|
|
Ε |
θύομαι |
θύωμαι |
θυοίμην |
θύου |
θύεσθαι |
θυόμενος, η,ον |
|
Π |
ἐθυόμην |
|||||
|
Μ |
θύσομαι τυθήσομαι |
θυσοίμην τυθησοίμην |
θύσεσθαι τυθήσεσθαι |
θυσόμενος,
η,ον τυθησόμενος,
η,ον |
||
|
Α |
ἐθυσάμην ἐτύθην |
θύσωμαι τυθῶ |
θυσαίμην τυθείην |
θύσαι τύθητι |
θύσασθαι τυθῆναι |
θυσάμενος,
η,ον τυθείς,
εῖσα,έν |
|
Π |
τέθυμαι |
τεθυμένος ὦ |
τεθυμένος εἴην |
τέθυσο |
τεθύσθαι |
τεθυμένος, η,ον |
|
Υ |
ἐτεθύμην |
4. Παράγωγα
Ουσιαστικά
- θυσία → η προσφορά στους θεούς
- θύμα → αυτό που θυσιάζεται — και μεταφορικά ο παθών
- θυμίαμα → το αρωματικό που καίγεται (λιβάνι κ.λπ.) (θύω (= καίω, θυσιάζω) → θυμίαμα (= αυτό που καίγεται) → θυμιάζω (= καίω θυμίαμα))
- θυμιατήρι → το δοχείο καύσης θυμιάματος
- θυσιαστήριο → ο βωμός θυσίας
- θύτης → αυτός που τελεί τη θυσία
- αυτοθυσία → η θυσία του εαυτού
Επίθετα
- θυσιαστικός → που αφορά θυσία
- θυμιατός (λόγιο) → αυτός που θυμιάζεται
Ρήματα
- θύω → θυσιάζω
- θυσιάζω → προσφέρω θυσία
- αυτοθυσιάζομαι → θυσιάζω τον εαυτό μου
- θυμιάζω → καίω θυμίαμα, λιβανίζω
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.