ἅλλομαι
1. Ερμηνεία
ἅλλομαι: πηδώ # σκιρτώ # τινάζομαι # αναπηδώ # ξεπηδώ # σπαρταρώ # σπαρταρίζω # πεταρίζω
2. Σύνταξη
3. Κλίση ρημάτων
β. Μέση / Παθητική Φωνή
|
ΟΡΙΣΤΙΚΗ |
ΥΠΟΤΑΚΤ. |
ΕΥΚΤΙΚΗ |
ΠΡΟΣΤΑΚΤ. |
ΑΠΑΡΕΜΦ. |
ΜΕΤΟΧΗ |
|
|
Ε |
ἅλλομαι |
ἅλλωμαι |
ἁλλοίμην |
ἅλλου |
ἅλλεσθαι |
ἁλλόμενος,η,ον |
|
Π |
ἡλλόμην |
|||||
|
Μ |
ἁλοῦμαι |
- |
ἁλεῖσθαι |
ἁλούμενος,η,ον |
||
|
Α |
ἡλάμην (ἡλόμην) |
ἅλωμαι |
ἁλαίμην ἁλοίμην |
(ἅλαι) (ἁλοῦ) |
ἅλασθαι ἁλέσθαι |
ἁλάμενος,η,ον ἁλόμενος,η,ον |
|
Π |
πεπήδηκα |
πεπηδήκω πεπηδηκώς ὦ |
πεπηδήκοιμι πεπηδηκώς εἴην |
πεπηδηκώς ἴσθι |
πεπηδηκέναι |
πεπηδηκώς,υῖα,ός |
|
Υ |
ἐπεπηδήκειν |
4. Παράγωγα
Ουσιαστικά
- άλμα → το πήδημα — αθλητικός όρος αλλά και μεταφορικά «άλμα προόδου»!
- άλτης → ο αθλητής του άλματος — αρχαίος αθλητικός όρος
- εξάλματος (λόγιο) → ο αιφνίδιος, ο απρόσμενος — «εξ άλματος»
- αλσ (αρχαίο) → συγγενής ρίζα — το άλσος ως τόπος όπου «πηδά» η βλάστηση
- έφαλτο (αρχαίο) → η εφόρμηση, το πήδημα εναντίον
- εφαλτήριο → το εφαλτήριο — κυριολεκτικά «αυτό από το οποίο εφάλλεσαι/πηδάς» — η σανίδα ή το σημείο εκκίνησης άλματος. Και σήμερα κυρίως μεταφορικά: «η συνάντηση έγινε
εφαλτήριο για νέα συνεργασία» — το σημείο εκκίνησης, η αφετηρία για κάτι
μεγαλύτερο!
Επίθετα
- άλτος (λόγιο/αρχαίο) → αυτός που έχει πηδήξει
- έφαλτος (αρχαίο) → αυτός που ορμά, ο αιφνίδιος
Ρήματα
- άλλομαι → πηδώ, εφορμώ (αρχαίο)
- εξάλλομαι → πηδώ έξω, εκτινάσσομαι
- εφάλλομαι → ορμώ εναντίον, επιτίθεμαι
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.