πέμπω - πέμπομαι
1. Ερμηνεία
- πέμπω: στέλνω # αποστέλλω # διαβιβάζω # στέλλω # πέμπω # εξαποστέλλω # στέλνω μακριά # αποπέμπω # ξαποστέλνω # απολύω # αποπέμπω # ρίχνω βέλη # εξακοντίζω # οδηγώ # συνοδεύω # προπέμπω # ξεπροβοδώ # φυτρώνω
- πέμπομαι: στέλνω να μου φέρουν # φωνάζω κάποιον να έρθει # στέλνω κάτι δικό μου # στέλνω προς ωφέλεια μου
2. Σύνταξη
- Με αιτιατική
- Με αιτιατική και δοτική
- Με απαρέμφατο του σκοπού
- Με τελική μετοχή
3. Κλίση ρημάτων
α. Ενεργητική Φωνή
|
ΟΡΙΣΤΙΚΗ |
ΥΠΟΤΑΚΤ. |
ΕΥΚΤΙΚΗ |
ΠΡΟΣΤΑΚΤ. |
ΑΠΑΡΕΜΦ. |
ΜΕΤΟΧΗ |
|
|
Ε |
πέμπω |
πέμπω |
πέμποιμι |
πέμπε |
πέμπειν |
πέμπων, ουσα,ον |
|
Π |
ἔπεμπον |
|||||
|
Μ |
πέμψω |
πέμψοιμι |
πέμψειν |
πέμψων, ουσα,ον |
||
|
Α |
ἔπεμψα |
πέμψω |
πέμψαιμι |
πέμψον |
πέμψαι |
πέμψας, ασα,αν |
|
Π |
πέπομφα |
πεπόμφω πεπομφώς ὦ |
πεπόμφοιμι πεπομφώς εἴην |
πεπομφώς ἴσθι |
πεπομφέναι |
πεπομφώς, υῖα,ός |
|
Υ |
ἐπεπόμφειν |
β. Μέση / Παθητική Φωνή
|
ΟΡΙΣΤΙΚΗ |
ΥΠΟΤΑΚΤ. |
ΕΥΚΤΙΚΗ |
ΠΡΟΣΤ. |
ΑΠΑΡΕΜΦ. |
ΜΕΤΟΧΗ |
|
|
Ε |
πέμπομαι |
πέμπωμαι |
πεμποίμην |
πέμπου |
πέμπεσθαι |
πεμπόμενος, η,ον |
|
Π |
ἐπεμπόμην |
|||||
|
Μ |
πέμψομαι πεμφθήσομαι |
πεμψοίμην πεμφθησοίμην |
πέμψεσθαι πεμφθήσεσθαι |
πεμψόμενος, η,ον πεμφθησόμενος, η,ον |
||
|
Α |
ἐπεμψάμην ἐπέμφθην |
πέμψωμαι πεμφθῶ |
πεμψαίμην πεμφθείην |
πέμψαι πέμφθητι |
πέμψασθαι πεμφθῆναι |
πεμψάμενος, η,ον πεμφθείς, εῖσα,έν |
|
Π |
πέπεμμαι |
πεπεμμένος ὦ |
πεπεμμένος εἴην |
πέπεμψο |
πεπέμφθαι |
πεπεμμένος, η,ον |
|
Υ |
ἐπεπέμμην |
4. Παράγωγα
Ουσιαστικά
- πομπή - η επίσημη, οργανωμένη σειρά ανθρώπων ή οχημάτων που κινείται προς έναν σκοπό (π.χ. νεκρική πομπή, εορταστική πομπή)
- πομπός - η συσκευή που εκπέμπει σήματα (π.χ. ραδιοφωνικός πομπός) ή το πρόσωπο που στέλνει ένα μήνυμα (στην επικοινωνία: πομπός και δέκτης)
- αναπομπή - η ενέργεια του αναπέμπειν (π.χ. η αναπομπή μιας υπόθεσης για επανεξέταση)
- αποπομπή - η βίαιη ή επίσημη απομάκρυνση / απόλυση κάποιου από τη θέση του
- εκπομπή - η διαδικασία μετάδοσης σημάτων/προγραμμάτων (ραδιοφωνική, τηλεοπτική) ή το ίδιο το πρόγραμμα
- παραπομπή - η καθοδήγηση του αναγνώστη σε άλλη πηγή, ή η αποστολή κατηγορουμένου σε δίκη
- προπομπός - αυτός που προηγείται για να προετοιμάσει τον δρόμο, το μήνυμα ή το γεγονός που δείχνει ότι έρχεται κάτι άλλο (π.χ. τα σύννεφα είναι προπομπός της καταιγίδας)
- διαπόμπευση - ο δημόσιος εξευτελισμός και η γελοιοποίηση ενός προσώπου
- νηοπομπή - (από το ναῦς + πομπή) ομάδα εμπορικών ή πολεμικών πλοίων που πλέουν μαζί υπό την προστασία πολεμικής συνοδείας
- ψυχοπομπός - αυτός που οδηγεί τις ψυχές των πεθαμένων στον Κάτω Κόσμο (στην ελληνική μυθολογία, ο κατεξοχήν ψυχοπομπός ήταν ο θεός Ερμής)
- νεκροπομπός - αυτός που συνοδεύει ή μεταφέρει τον νεκρό στην τελευταία του κατοικία
Επίθετα
- πομπώδης - αυτός που γίνεται με υπερβολική επισημότητα, μεγαλοπρέπεια ή στόμφο (π.χ. πομπώδης λόγος, πομπώδες ύφος)
- αναπεμπτικός - αυτός που χρησιμεύει ή αναφέρεται στην αναπομπή
- παραπεμπτικός - αυτός που περιέχει εντολή παραπομπής (π.χ. παραπεμπτικό σημείωμα γιατρού ή δικαστηρίου)
- αποδιοπομπαίος τράγος - (από το ἀποδιοπομπῶ = διώχνω την κακοτυχία με τελετή) το πρόσωπο στο οποίο φορτώνουν άδικα όλες τις ευθύνες και τα λάθη των άλλων για να εξαγνιστούν οι ίδιοι
- ουρανόπεμπτος - αυτός που έρχεται ή στάλθηκε από τον ουρανό (και μεταφορικά: η ξαφνική, απρόσμενη τύχη ή βοήθεια)
- θεόπεμπτος - αυτός που στάλθηκε από τον Θεό, ο ευλογημένος (και μεταφορικά: ο σωτήρας που εμφανίζεται την κατάλληλη στιγμή)
Ρήματα
- αναπέμπω - στέλνω κάτι προς τα πάνω, αναδίδω (π.χ. το ηφαίστειο αναπέμπει καπνούς) ή απευθύνω μια παράκληση/προσευχή (π.χ. αναπέμπω δέηση)
- αποπέμπω - διώχνω κάποιον κακώς ή με επίσημο τρόπο, απομακρύνω (π.χ. ο πρωθυπουργός απέπεμψε τον υπουργό)
- εκπέμπω - στέλνω κάτι προς τα έξω (π.χ. το αστέρι εκπέμπει φως, ο σταθμός εκπέμπει πρόγραμμα)
- παραπέμπω - στέλνω κάποιον ή κάτι σε μια άλλη αρχή, υπηρεσία ή πρόσωπο για κρίση/εξέταση (π.χ. παραπέμπω στο δικαστήριο, παραπέμπω σε μια σελίδα βιβλίου)
- προπέμπω - συνοδεύω κάποιον που φεύγει για να τον αποχαιρετήσω (κατευοδώνω)
- πομπεύω - στην αρχαιότητα σήμαινε «συμμετέχω σε πομπή», αλλά επειδή στις πομπές συχνά περιέφεραν ειρωνικά τους καταδικασμένους, κατέληξε να σημαίνει «διασύρω, ρεζιλεύω»
- διαπομπεύω - εκθέτω κάποιον δημόσια σε εξευτελισμό και χλευασμό
Στις ευρωπαϊκές
γλώσσες:
- pomp - η μεγαλοπρέπεια, η πολυτέλεια (αγγλικά, γαλλικά)
- pompous - ο πομπώδης, ο αλαζονικός ή στομφώδης (αγγλικά)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.