ὁμολογέω-ῶ - ὁμολογέομαι-οῦμαι
1. Ερμηνεία
- ὁμολογέω-ῶ: ομιλώ την ίδια γλώσσα # συμφωνώ # συναινώ # συγκατατίθεμαι # παραδέχομαι # αναγνωρίζω # αποδέχομαι # εγκρίνω # συγκατανεύω # προσκλίνω # συμπλέω # συνομολογώ # συνυπογράφω # συμβιβάζομαι # παραχωρώ # υποχωρώ # υπόσχομαι
- ὁμολογέομαι-οῦμαι: λέω τη γνώμη μου
2. Σύνταξη
3. Κλίση ρημάτων
α. Ενεργητική Φωνή
|
ΟΡΙΣΤΙΚΗ |
ΥΠΟΤΑΚΤ. |
ΕΥΚΤΙΚΗ |
ΠΡΟΣΤ. |
ΑΠΑΡΕΜΦ. |
ΜΕΤΟΧΗ |
|
|
Ε |
ὁμολογῶ |
ὁμολογῶ |
ὁμολογοῖμι/ -οίην |
ὁμολόγει |
ὁμολογεῖν |
ὁμολογῶν, οῦσα,οῦν |
|
Π |
ὡμολόγουν |
|||||
|
Μ |
ὁμολογήσω |
ὁμολογήσοιμι |
ὁμολογήσω |
ὁμολογήσων, ουσα,ον |
||
|
Α |
ὡμολόγησα |
ὁμολογήσω |
ὁμολογήσαιμι |
ὁμολόγησον |
ὁμολογῆσαι |
ὁμολογήσας, ασα,αν |
|
Π |
ὡμολόγηκα |
ὡμολογηκώς ὦ |
ὡμολογηκώς εἴην |
ὡμολογηκώς ἴσθι |
ὡμολογηκέναι |
ὡμολογηκώς, υῖα,ός |
|
Υ |
ὡμολογήκειν |
β. Μέση / Παθητική Φωνή
|
ΟΡΙΣΤΙΚΗ |
ΥΠΟΤΑΚΤ. |
ΕΥΚΤΙΚΗ |
ΠΡΟΣΤΑΚΤ. |
ΑΠΑΡΕΜΦ. |
ΜΕΤΟΧΗ |
|
|
Ε |
ὁμολογοῦμαι |
ὁμολογῶμαι |
ὁμολογοίμην |
ὁμολογοῦ |
ὁμολογεῖσθαι |
ὁμολογούμενος, η,ον |
|
Π |
ὡμολογούμην |
|||||
|
Μ |
ὁμολογήσομαι |
ὁμολογησοίμην |
ὁμολογήσεσθαι |
ὁμολογησόμενος, η,ον |
||
|
Α |
ὡμολογησάμην ὡμολογήθην |
ὁμολογήσωμαι ὁμολογηθῶ |
ὁμολογησαίμην ὁμολογηθείην |
ὁμολόγησαι ὁμολογήθητι |
ὁμολογήσασθαι ὁμολογηθῆναι |
ὁμολογησάμενος, η,ον ὁμολογηθείς, εῖσα,έν |
|
Π |
ὡμολόγημαι |
ὡμολογημένος ὦ |
ὡμολογημένος εἴην |
ὡμολογημένος ἴσθι |
ὡμολογῆσθαι |
ὡμολογημένος, η,ον |
|
Υ |
ὡμολογήμην |
4. Παράγωγα
Ουσιαστικά
- ομολογία - η παραδοχή μιας πράξης, η γραπτή ή προφορική βεβαίωση (και το οικονομικό χρεόγραφο)
- ομολογητής - αυτός που παραδέχεται κάτι επίσημα (και στη θρησκεία: αυτός που μαρτύρησε για την πίστη του)
- συνομολόγηση - η επίτευξη κοινής συμφωνίας ή υπογραφή μιας συνθήκης (π.χ. συνομολόγηση δανείου)
- ανομολόγητο - κάτι που κρατιέται κρυφό επειδή είναι δύσκολο ή ντροπιαστικό να το παραδεχτεί κανείς
- ομολογιούχος - αυτός που έχει στα χέρια του ομόλογα μιας εταιρείας ή του κράτους
- ομόλογο - το πιστοποιητικό δανείου (οικονομικός τίτλος)
- ομολογικότητα - η ιδιότητα των ομόλογων στοιχείων (στη βιολογία ή τη χημεία)
Επίθετα
- ομόλογος - αυτός που βρίσκεται στην ίδια θέση, έχει τα ίδια καθήκοντα ή την ίδια αναλογία με κάποιον άλλον
- ομολογημένος - αυτός που έχει γίνει παραδεκτός από όλους, ο φανερός
- ανομολόγητος - αυτός που δεν έχει ειπωθεί ή παραδεχτεί δημόσια (π.χ. ανομολόγητος πόθος)
- συνομολογημένος - αυτός που έχει συμφωνηθεί επίσημα από κοινού
Ρήματα
- ομολογώ - παραδέχομαι ένα λάθος ή έγκλημα, αναγνωρίζω μια αλήθεια
- συνομολογώ - έρχομαι σε επίσημη συμφωνία με κάποιον, υπογράφω συμβόλαιο
- εξομολογώ / εξομολογούμαι - φανερώνω τα κρίματα ή τα μυστικά μου (στον ιερέα ή σε έναν φίλο)
- ανομολογώ - στην αρχαιότητα σήμαινε αρνούμαι την ομολογία (σήμερα χρησιμοποιείται σπάνια)
Στις ευρωπαϊκές
γλώσσες:
Η λέξη ταξίδεψε
κυρίως μέσω της επιστημονικής ορολογίας (βιολογία, μαθηματικά, χημεία) για να
δηλώσει την κοινή προέλευση ή τη συμφωνία δομής:
- homologous - ομόλογος (π.χ. homologous chromosomes στη βιολογία)
- homology - η ομολογία (επιστημονικός όρος για τη δομική συγγένεια)
- homologation - η επίσημη έγκριση ή πιστοποίηση προδιαγραφών (κυρίως σε αυτοκίνητα/μηχανές)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.