ὀνομάζω - ὀνομάζομαι
1. Ερμηνεία
- ὀνομάζω: ονομάζω # αναφέρω το όνομα # καλώ ονομαστικά # αποκαλώ # βαφτίζω # δίνω όνομα σε κάποιον ή σε κάτι # κατονομάζω # ονοματίζω # ονοματοθετώ # απαριθμώ # επονομάζω # προσονομάζω
- ὀνομάζομαι: ονομάζομαι # λέγομαι # καλούμαι # προσκαλούμαι # αποκαλούμαι # φημίζομαι
2. Σύνταξη
3. Κλίση ρημάτων
α. Ενεργητική Φωνή
|
ΟΡΙΣΤΙΚΗ |
ΥΠΟΤΑΚΤ. |
ΕΥΚΤΙΚΗ |
ΠΡΟΣΤΑΚΤ. |
ΑΠΑΡΕΜΦ. |
ΜΕΤΟΧΗ |
|
|
Ε |
ὀνομάζω |
ὀνομάζω |
ὀνομάζοιμι |
ὀνόμαζε |
ὀνομάζειν |
ὀνομάζων, ουσα,ον |
|
Π |
ὠνόμαζον |
|||||
|
Μ |
ὀνομάσω |
ὀνομάσοιμι |
ὀνομάσειν |
ὀνομάσων, ουσα,ον |
||
|
Α |
ὠνόμασα |
ὀνομάσω |
ὀνομάσαιμι |
ὀνόμασον |
ὀνομάσαι |
ὀνομάσας, ασα,αν |
|
Π |
ὠνόμακα |
ὠνομάκω ὠνομακώς ὦ |
ὠνομάκοιμι ὠνομακώς εἴην |
ὠνομακώς ἴσθι |
ὠνομακέναι |
ὠνομακώς, υῖα,ός |
|
Υ |
ὠνομάκειν |
β. Μέση / Παθητική Φωνή
|
ΟΡΙΣΤΙΚΗ |
ΥΠΟΤΑΚΤ. |
ΕΥΚΤΙΚΗ |
ΠΡΟΣΤΑΚΤ. |
ΑΠΑΡΕΜΦ. |
ΜΕΤΟΧΗ |
|
|
Ε |
ὀνομάζομαι |
ὀνομάζωμαι |
ὀνομαζοίμην |
ὀνομάζου |
ὀνομάζεσθαι |
ὀνομαζόμενος, η,ον |
|
Π |
ὠνομαζόμην |
|||||
|
Μ |
ὀνομασθήσομαι |
ὀνομασθησοίμην |
ὀνομασθήσεσθαι |
ὀνομασθησόμενος, η, ον |
||
|
Α |
ὠνομάσθην |
ὀνομασθῶ |
ὀνομασθείην |
ὀνομάσθητι |
ὀνομασθῆναι |
ὀνομασθείς, εῖσα,έν |
|
Π |
ὠνόμασμαι |
ὠνομασμέ-νος ὦ |
ὠνομασμένος εἴην |
ὠνομασμένος ἴσθι |
ὠνομάσθαι |
ὠνομασμένος, η,ον |
|
Υ |
ὠνομάσμην |
4. Παράγωγα
Ουσιαστικά
- όνομα - η λέξη με την οποία προσδιορίζεται ένα πρόσωπο, ζώο ή πράγμα
- ονομασία - το όνομα που δίνεται κυρίως σε αντικείμενα, έννοιες, τόπους ή θεσμούς
- ονομαστικό - ο κατάλογος με τα ονόματα
- ονοματολογία - το σύνολο των όρων και των ονομάτων μιας επιστήμης ή τέχνης
- μετονομασία - η αλλαγή του ονόματος κάποιου ή κάποιου τόπου
- επωνυμία - το επίσημο όνομα μιας επιχείρησης ή ενός οργανισμού
- αντωνυμία - η λέξη που μπαίνει στη θέση του ονόματος (γραμμ. όρος)
- συνώνυμο - η λέξη που έχει την ίδια σημασία με μια άλλη
- αντώνυμο - η λέξη που έχει την αντίθετη σημασία από μια άλλη
- ομώνυμο - η λέξη που ακούγεται ίδια αλλά έχει διαφορετική σημασία και γραφή
Επίθετα
- ονομαστικός - αυτός που γίνεται με βάση τα ονόματα (π.χ. ονομαστική κλήση, ονομαστική αξία)
- ονομαστός - ο ξακουστός, ο φημισμένος, αυτός που το όνομά του είναι γνωστό
- ανώνυμος - αυτός που δεν έχει όνομα ή που κρατάει κρυφή την ταυτότητά του
- επώνυμος - αυτός που έχει γνωστό όνομα, ο διάσημος (επίσης: το οικογενειακό όνομα)
- νώνυμος - ο άσημος, αυτός που δεν έχει όνομα/φήμη (αρχαιοπρεπές)
- επίσημος - αν και συγγενικό νοηματικά, η λέξη "ανώδυνος" δεν ανήκει εδώ, αλλά το "ανώνυμος" και "επώνυμος" είναι τα βασικά επίθετα
Ρήματα
- ονομάζω - δίνω όνομα σε κάποιον ή κάτι, αποκαλώ
- μετονομάζω - αλλάζω το όνομα κάποιου ή κάποιου τόπου
- επονομάζω - δίνω ένα επιπλέον όνομα, προσωνύμιο ή παρατσούκλι
- συνωνυμώ - έχω την ίδια σημασία με μια άλλη λέξη
- ανωνυμώ - μένω χωρίς όνομα (σπάνιο λόγιο)
Στις ευρωπαϊκές
γλώσσες:
- synonym - το συνώνυμο (αγγλικά, γαλλικά κ.λπ.)
- antonym - το αντώνυμο
- homonym - το ομώνυμο
- anonymous - ο ανώνυμος
- pseudonym - το ψευδώνυμο
- onomatopoeia - η ονοματοποιία (λέξεις που μιμούνται ήχους, π.χ. crash, bang)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.