ἔχω - ἔχομαι
1. Ερμηνεία
- ἔχω: έχω # κέκτημαι # κρατώ # κατέχω # έχω σύζυγο # φιλοξενώ # έχω πάρει # κατοικώ # προξενώ # συμπεραίνω # καταλαβαίνω # αντέχω # κατευθύνω # αναχαιτίζω # αποκρούω # υπερασπίζω # διατηρώ # μπορώ # επιμένω # φτάνω # ασχολούμαι
- ἔχομαι: ρήμα μέσο: κρατιέμαι # αφοσιώνομαι # εξαρτώμαι # συγκρατούμαι # απαιτώ # αξιώνω # γειτονεύω # συνορεύω # πλησιάζω # απέχω # αφίσταμαι # ανήκω # αποσύρομαι,
- ρήμα παθητικό: συγκρατούμαι # κρατιέμαι # συμμαζεύομαι # περιορίζομαι # βαστιέμαι # κατέχομαι
2. Σύνταξη
Ενεργητικό:
- Με αιτιατική
- Με γενική
- Με αιτιατική και γενική
- Με τελικό απαρέμφατο
Μέσο:
- Με γενική
3. Κλίση ρημάτων
α. Ενεργητική Φωνή
|
ΟΡΙΣΤΙΚΗ |
ΥΠΟΤΑΚΤ. |
ΕΥΚΤΙΚΗ |
ΠΡΟΣΤΑΚΤ. |
ΑΠΑΡΕΜΦ. |
ΜΕΤΟΧΗ |
|
|
Ε |
ἔχω |
ἔχω |
ἔχοιμι |
ἔχε |
ἔχειν |
ἔχων, ουσα,ον |
|
Π |
εἶχον |
|||||
|
Μ |
ἕξω σχήσω |
ἕξοιμι σχήσοιμι |
ἕξειν σχήσειν |
ἕξων, ουσα,ον σχήσων, ουσα,ον |
||
|
Α |
ἔσχον |
σχῶ |
σχοίην ἀπόσχοιμι |
σχές |
σχεῖν |
σχών, οῦσα,όν |
|
Π |
ἔσχηκα |
ἐσχήκω ἐσχηκώς ὦ |
ἐσχήκοιμι ἐσχηκώς εἴην |
ἐσχηκώς ἴσθι |
ἐσχηκέναι |
ἐσχηκώς, υῖα,ός |
|
Υ |
ἐσχήκειν |
β. Μέση / Παθητική Φωνή
|
ΟΡΙΣΤΙΚΗ |
ΥΠΟΤΑΚΤ. |
ΕΥΚΤΙΚΗ |
ΠΡΟΣΤΑΚΤ. |
ΑΠΑΡΕΜΦ. |
ΜΕΤΟΧΗ |
|
|
Ε |
ἔχομαι |
ἔχωμαι |
ἐχοίμην |
ἔχου |
ἔχεσθαι |
ἐχόμενος, η,ον |
|
Π |
εἰχόμην |
|||||
|
Μ |
ἕξομαι σχήσομαι σχεθήσομαι |
ἑξοίμην σχησοίμην σχεθησοίμην |
ἕξεσθαι σχήσεσθαι σχεθήσεσθαι |
ἑξόμενος, η,ον σχησόμενος, η,ον σχεθησόμενος, η,ον |
||
|
Α |
ἐσχόμην ἐσχέθην |
σχῶμαι σχεθῶ |
σχοίμην σχεθείην |
σχοῦ σχέθητι |
σχέσθαι σχεθῆναι |
σχόμενος, η,ον σχεθείς, εῖσα,έν |
|
Π |
ἔσχημαι |
ἐσχημένος ὦ |
ἐσχημένος εἴην |
ἔσχησο |
ἐσχῆσθαι |
ἐσχημένος, η,ον |
|
Υ |
ἐσχήμην |
- Ο μέλλοντας ἕξω καί ἕξομαι έχουνε δασεία
- Ο αόριστος β΄ ἔσχον καί ἐσχόμην κλίνονται κατά τη β΄ συζυγία, αλλά όταν είναι σύνθετοι κλίνονται κανονικά κατά τον αόριστο β΄ της α΄ συζυγίας.
4. Παράγωγα
Ουσιαστικά — βασικά
- σχέση → η σύνδεση μεταξύ προσώπων/πραγμάτων
- σχήμα → η μορφή, η εξωτερική εμφάνιση
- σχέδιο → το προκαταρκτικό σχέδιο, η πρόθεση
- εξής → η σειρά, αυτό που έπεται (εξ + έχω = κρατώ από εδώ)
- εφεξής → από εδώ και πέρα
- καθεξής → το ένα μετά το άλλο
Ουσιαστικά — σύνθετα με -ούχος
- ηνίοχος → ο αρματηλάτης (ηνία + έχω = κρατώ τα手 ηνία)
- ραβδούχος → αυτός που κρατά ράβδο (αξιωματούχος)
- πολιούχος → αυτός που κρατά/προστατεύει την πόλη (πολι + έχω)
Ουσιαστικά — ενοχή/εξοχή
- ενοχή → η κατάσταση του να είσαι ένοχος, το αίσθημα ευθύνης
- εξοχή → η προεξοχή, αλλά και η ύπαιθρος
- συνοχή → αυτό που συγκρατεί τα μέρη μαζί
- συνέχεια → η αδιάκοπη ροή, η παρακολούθηση
- προσοχή → η κατεύθυνση του νου σε κάτι
- ανοχή → η υπομονετική αποδοχή
- κατοχή → η κυριαρχία επί εδάφους/πράγματος
- αντοχή → η ικανότητα αντίστασης
- υπεροχή → η ανωτερότητα, το πλεονέκτημα
- περιοχή → ο περιβαλλόμενος τόπος
- ανακωχή → η προσωρινή παύση εχθροπραξιών (ανα + οχή)
- υπόσχεση → αυτό που κρατάς από κάτω = δέσμευση
- πλεονεξία → η επιθυμία να έχεις πλέον (= περισσότερα)
- μέθεξη → η συμμετοχή, το μετέχειν (μετά + έχω)
- εχεμύθεια → η ικανότητα να κρατάς τα λόγια (έχω + μύθος)
Επίθετα
- ένοχος → αυτός που έχει μέσα του την ευθύνη
- εξοχος → αυτός που εξέχει, ο διακεκριμένος
- συνεχής → αυτός που δεν διακόπτεται
- συνεκτικός → αυτός που συγκρατεί τα μέρη
- προσεκτικός → αυτός που δίνει προσοχή
- ανεκτικός → αυτός που ανέχεται, που δείχνει ανοχή
- ανθεκτικός → αυτός που αντέχει, ανθεκτικός στις δυσκολίες
- περιεκτικός → αυτός που περιέχει πολλά
- υπέροχος → αυτός που υπερέχει, εξαιρετικός
- ακατάσχετος → αυτός που δεν μπορεί να συγκρατηθεί
Ρήματα
- έχω → κατέχω, κρατώ
- ενέχομαι → εμπλέκομαι, είμαι υπεύθυνος
- εξέχω → προεξέχω, διακρίνομαι
- συνέχω → συγκρατώ, διατηρώ ενωμένο
- προσέχω → δίνω προσοχή
- ανέχομαι → υπομένω, δείχνω ανοχή
- κατέχω → κυριεύω, γνωρίζω καλά
- αντέχω → αντιστέκομαι, υπομένω
- περιέχω → εμπεριέχω, συμπεριλαμβάνω
- υπερέχω → είμαι ανώτερος
- υπέχω → υπόκειμαι (υπέχω ευθύνη)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.