ὀφείλω - ὀφείλομαι
1. Ερμηνεία
- ὀφείλω - ὀφείλομαι: χρωστώ # χρεωστώ # οφείλω # είμαι υποχρεωμένος # έχω καθήκον
2. Σύνταξη
Ενεργητικό:
- Με αιτιατική
- Με αιτιατική και δοτική
- Με δοτική και τελικό απαρέμφατο
- Με τελικό απαρέμφατο
3. Κλίση ρημάτων
α. Ενεργητική Φωνή
|
ΟΡΙΣΤΙΚΗ |
ΥΠΟΤΑΚΤ. |
ΕΥΚΤΙΚΗ |
ΠΡΟΣΤΑΚΤ. |
ΑΠΑΡΕΜΦ. |
ΜΕΤΟΧΗ |
|
|
Ε |
ὀφείλω |
ὀφείλω |
ὀφείλοιμι |
ὄφειλε |
ὀφείλειν |
ὀφείλων, ουσα,ον |
|
Π |
ὤφειλον |
|||||
|
Μ |
ὀφειλήσω |
ὀφειλήσοιμι |
ὀφειλήσειν |
ὀφελήσων, ουσα,ον |
||
|
Α |
ὠφείλησα ὤφελον |
ὀφειλήσω ὀφέλω |
ὀφειλήσαιμι ὀφέλοιμι |
ὀφείλησον ὄφελε |
ὀφειλῆσαι ὀφελεῖν |
ὀφελήσας, ασα,αν ὀφελών, οῦσα,όν |
|
Π |
ὠφείληκα |
ὠφειλήκω ὠφειληκώς ὦ |
ὠφειλήκοιμι ὠφειληκώς εἴην |
ὠφειληκώς ἴσθι |
ὠφειληκέναι |
ὠφειληκώς, υῖα,ός |
|
Υ |
ὠφειλήκειν |
β. Μέση / Παθητική Φωνή
|
ΟΡΙΣΤΙΚΗ |
ΥΠΟΤΑΚΤ. |
ΕΥΚΤΙΚΗ |
ΠΡΟΣΤΑΚΤ. |
ΑΠΑΡΕΜΦ. |
ΜΕΤΟΧΗ |
|
|
Ε |
ὀφείλομαι |
ὀφείλωμαι |
ὀφειλοίμην |
ὀφείλου |
ὀφείλεσθαι |
ὀφειλόμενος, η,ον |
|
Π |
ὠφειλόμην |
|||||
|
Μ |
- |
- |
- |
- |
||
|
Α |
ὠφειλήθην |
ὀφειληθῶ |
ὀφειληθείην |
ὀφειλήθητι |
ὀφειληθῆναι |
ὀφειληθείς, εῖσα,έν |
4. Παράγωγα
ὀφείλω - ὀφείλομαι
Ουσιαστικά
- οφειλή - το χρέος, το ποσό ή η υποχρέωση που πρέπει να εξοφληθεί
- οφειλέτης - αυτός που χρωστάει χρήματα ή έχει μια υποχρέωση (ο χρεώστης)
- όφελος - αν και συχνά μπερδεύεται λόγω ηχητικής ομοιότητας, το "όφελος" (κέρδος) βγαίνει από το ὀφέλλω (αυξάνω/βοηθώ) και όχι από το ὀφείλω. Η σωστή λέξη εδώ είναι η οφειλόμενη (ενέργεια)
Επίθετα
- οφειλόμενος - αυτός που αποτελεί χρέος ή υποχρέωση (π.χ. οφειλόμενο ποσό, οφειλόμενη απάντηση)
- ανόφειλος - αυτός που δεν χρωστάει τίποτα, ο ελεύθερος χρέους (σπάνιο λόγιο)
Ρήματα
- οφείλω - χρωστάω, έχω την υποχρέωση να κάνω κάτι (π.χ. οφείλω να ομολογήσω)
- οφείλομαι - έχω ως αιτία κάτι άλλο, προέρχομαι από κάπου (π.χ. η επιτυχία του οφείλεται στη σκληρή δουλειά)
Ουσιαστικά
- ωφέλεια - η θετική επίδραση, το καλό που παίρνει κανείς από κάπου
- ωφελιμότητα - η ιδιότητα του να είναι κάτι χρήσιμο ή αποδοτικό
- ωφελιμισμός - (φιλοσοφικός όρος) η θεωρία που θέτει ως κριτήριο της πράξης το γενικό όφελος
- ωφελημένος - αυτός που βγήκε κερδισμένος από μια κατάσταση
- όφελος - το κέρδος, το πλεονέκτημα ή η βοήθεια που προκύπτει από κάτι (από το ρήμα ὀφέλλω)
Επίθετα
- ωφέλιμος - αυτός που κάνει καλό, ο χρήσιμος (π.χ. ωφέλιμες συμβουλές, ωφέλιμος χρόνος)
- ανωφελής - αυτός που δεν προσφέρει κανένα όφελος, ο άχρηστος ή μάταιος (π.χ. ανωφελείς προσπάθειες)
- κοινωφελής - αυτός που προσφέρει όφελος στο κοινωνικό σύνολο (π.χ. κοινωφελές έργο, κοινωφελή ιδρύματα)
υποτιμημένος
(ψυχωφελής) - αυτός που κάνει καλό στην ψυχή (παλαιότερος ή θρησκευτικός όρος)
Ρήματα
- ωφελώ - κάνω καλό, βοηθώ, είμαι χρήσιμος σε κάποιον
- ωφελούμαι - βγαίνω κερδισμένος, αποκομίζω όφελος από κάτι (π.χ. ωφελήθηκε από τη μείωση των τιμών)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.