μαραίνω - μαραίνομαι
1. Ερμηνεία
- μαραίνω: σβήνω κάτι που καίει # καταστρέφω # αφανίζω # εξασθενίζω για λίγο (για πυρετό)
- μαραίνομαι: παύω να καίω για λίγο # με τρώει αρρώστια # ξεραίνομαι (για ποτάμι) # μαραίνομαι # μαραζώνω # μαραγκιάζω
2. Σύνταξη
3. Κλίση ρημάτων
α. Ενεργητική Φωνή
|
ΟΡΙΣΤΙΚΗ |
ΥΠΟΤ. |
ΕΥΚΤΙΚΗ |
ΠΡΟΣΤΑΚΤ. |
ΑΠΑΡΕΜΦ. |
ΜΕΤΟΧΗ |
|
|
Ε |
μαραίνω |
μαραίνω |
μαραίνοιμι |
μάραινε |
μαραίνειν |
μαραίνων, ουσα,ον |
|
Π |
ἐμάραινον |
|||||
|
Μ |
μαρανῶ |
μαρανοίην |
μαρανεῖν |
μαρανῶν, οῦσα,οῦν |
||
|
Α |
ἐμάρανα |
μαράνω |
μαράναιμι |
μάρανον |
μαράναι |
μαράνας, ασα,αν |
|
Π |
μαράνας ἔχω |
- |
- |
- |
- |
- |
|
Υ |
μαράνας εἶχον |
β. Μέση / Παθητική Φωνή
|
ΟΡΙΣΤΙΚΗ |
ΥΠΟΤΑΚΤ. |
ΕΥΚΤΙΚΗ |
ΠΡΟΣΤ. |
ΑΠΑΡΕΜΦ. |
ΜΕΤΟΧΗ |
|
|
Ε |
μαραίνομαι |
μαραίνωμαι |
μαραινοίμην |
μαραίνου |
μαραίνεσθαι |
μαραινόμενος, η,ον |
|
Π |
ἐμαραινόμην |
|||||
|
Μ |
μαρανθήσομαι |
μαρανθησοίμην |
μαρανθή-σεσθαι |
μαρανθησόμενος, η, ον |
||
|
Α |
ἐμαράνθην |
μαρανθῶ |
μαρανθείην |
μαράνθητι |
μαρανθῆναι |
μαρανθείς, εῖσα,έν |
|
Π |
μεμάραμμαι μεμάρασμαι |
μεμαραμμένος ὦ |
μεμαραμμένος εἴην |
μεμάρασο |
μεμαράσθαι |
μεμαραμμένος, η,ον |
|
Υ |
ἐμεμαράμμην ἐμεμαράσμην |
4. Παράγωγα
Ουσιαστικά
- μαρασμός → η σταδιακή φθορά, η εξασθένηση, παρακμή, φθίνουσα πορεία
- μαράζι → η βαθιά θλίψη που εξασθενεί (λαϊκό)
Επίθετα
- μαραμένος → αυτός που έχει μαραθεί, αδύναμος
- αμάραντος → αυτός που δεν μαραίνεται, αιώνιος
Ρήματα
- μαραίνω → εξασθενώ, φθείρω
- μαραίνομαι → φθίνω, εξασθενώ
- μαραζώνω → μαραίνομαι σταδιακά
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.