πίνω - πίνομαι
1. Ερμηνεία
- πίνω - πίνομαι: πίνω
2. Σύνταξη
3. Κλίση ρημάτων
α. Ενεργητική Φωνή
|
ΟΡΙΣΤΙΚΗ |
ΥΠΟΤΑΚΤ. |
ΕΥΚΤΙΚΗ |
ΠΡΟΣΤΑΚΤ. |
ΑΠΑΡΕΜΦ. |
ΜΕΤΟΧΗ |
|
|
Ε |
πίνω |
πίνω |
πίνοιμι |
πῖνε |
πίνειν |
πίνων, ουσα,ον |
|
Π |
ἔπινον |
|||||
|
Μ |
πίομαι |
- |
- |
πιόμενος, η,ον |
||
|
Α |
ἔπιον |
πίω |
πίοιμι |
πῖθι / πῖε |
πιεῖν |
πιών, οῦσα,όν |
|
Π |
πέπωκα |
πεπωκώς ὦ |
πεπωκώς εἴην |
πεπωκώς ἴσθι |
πεπωκέναι |
πεπωκώς, υῖα,ός |
|
Υ |
ἐπεπώκειν |
β. Μέση / Παθητική Φωνή
|
ΟΡΙΣΤΙΚΗ |
ΥΠΟΤΑΚΤ. |
ΕΥΚΤΙΚΗ |
ΠΡΟΣΤΑΚΤ. |
ΑΠΑΡΕΜΦ. |
ΜΕΤΟΧΗ |
|
|
Ε |
πίνομαι |
πίνωμαι |
πινοίμην |
πίνου |
πίνεσθαι |
πινόμενος, η,ον |
|
Π |
ἐπινόμην |
|||||
|
Μ |
ποθήσομαι |
ποθησοίμην |
ποθήσεσθαι |
ποθησόμενος, η,ον |
||
|
Α |
ἐπόθην |
ποθῶ |
ποθείην |
πόθητι |
ποθῆναι |
ποθείς, εῖσα,έν |
|
Π |
πέπωμαι |
πεπωμένος ὦ |
πεπωμένος εἴην |
πέπωσο |
πεπῶσθαι |
πεπωμένος, η,ον |
|
Υ |
ἐπεπώμην |
4. Παράγωγα
Ουσιαστικά
- ποτό → το υγρό που πίνεται
- ποτήρι → το δοχείο πίνειν
- πότης → αυτός που πίνει πολύ, ο μέθυσος
- ποτίστρα → το δοχείο ποτίσματος
- πώμα → το καπάκι δοχείου (αυτό που κλείνει το ποτό)
- πόμα (λόγιο) → το ποτό
- συμπόσιο → η κοινή πόση, το γλέντι (συν + πίνω)
- ποτοποιία → η παρασκευή ποτών
- αποστακτήριο (όχι από εδώ)
Επίθετα
- πότης → αυτός που πίνει πολύ (και ως ουσιαστικό)
- άποτος (λόγιο) → αυτός που δεν πίνει
- πόσιμος → αυτός που είναι κατάλληλος για πόση
- απόσιμος → αυτός που δεν είναι πόσιμος
Ρήματα
- πίνω → λαμβάνω υγρό
- ποτίζω → δίνω να πιει, αρδεύω
Στις ευρωπαϊκές
γλώσσες:
- symposium → από συμπόσιο
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.