ἀκούω - ἀκούομαι
1. Ερμηνεία
ἀκούω - ἀκούομαι: ακούω # πληροφορούμαι # πείθομαι # υπακούω #
θεωρούμαι # καλούμαι # αποκαλούμαι # εννοώ # καταλαβαίνω
2. Σύνταξη
Με γενική (για άμεση αντίληψη)
- Με αιτιατική
- Με γενική και αιτιατική
- Με γενική και κατηγορηματική μετοχή (για άμεση αντίληψη)
- Με αιτιατική και κατηγορηματική μετοχή (για έμμεση αντίληψη)
- Με αιτιατική και απαρέμφατο
- Με ειδική πρόταση
- Με γενική και ειδική πρόταση
- Με πλάγια ερωτηματική πρόταση
- Ως συνδετικό
3. Κλίση ρημάτων
α. Ενεργητική Φωνή
|
ΟΡΙΣΤΙΚΗ |
ΥΠΟΤΑΚΤ. |
ΕΥΚΤΙΚΗ |
ΠΡΟΣΤΑΚΤ. |
ΑΠΑΡΕΜΦ. |
ΜΕΤΟΧΗ |
|
|
Ε |
ἀκούω |
ἀκούω |
ἀκούοιμι |
ἄκουε |
ἀκούειν |
ἀκούων,ουσα,ον |
|
Π |
ἤκουον |
|||||
|
Μ |
ἀκούσομαι |
ἀκουσοίμην |
ἀκούσεσθαι |
ἀκουσόμενος,η,ον |
||
|
Α |
ἤκουσα |
ἀκούσω |
ἀκούσαιμι |
ἄκουσον |
ἀκούσαι |
ἀκούσας,ασα,αν |
|
Π |
ἀκήκοα |
ἀκηκοώς ὦ |
ἀκηκοώς εἴην |
ἀκηκοώς ἴσθι |
ἀκηκοέναι |
ἀκηκοώς,υῖα,ός |
|
Υ |
ἠκηκόειν ἀκηκοώς ἦν |
β. Μέση / Παθητική Φωνή
|
ΟΡΙΣΤΙΚΗ |
ΥΠΟΤΑΚΤ. |
ΕΥΚΤΙΚΗ |
ΠΡΟΣΤΑΚΤ. |
ΑΠΑΡΕΜΦ. |
ΜΕΤΟΧΗ |
|
|
Ε |
ἀκούομαι |
ἀκούωμαι |
ἀκουοίμην |
ἀκούου |
ἀκούεσθαι |
ἀκουόμενος,η,ον |
|
Π |
ἠκουόμην |
|||||
|
Μ |
ἀκουσθήσομαι |
ἀκουσθησοίμην |
ἀκουσθήσεσθαι |
ἀκουσθησόμενος η,ον |
||
|
Α |
ἠκούσθην |
ἀκουσθῶ |
ἀκουσθείην |
ἀκούσθητι |
ἀκουσθῆναι |
ἀκουσθεις,εῖσα,έν |
|
Π |
ἤκουσμαι |
ἠκουσμένος ὦ |
ἠκουσμένος εἴην |
ἤκουσο |
ἠκοῦσθαι |
ἠκουσμένος,η,ον |
|
Υ |
ἠκούσμην |
4. Παράγωγα
Ουσιαστικά
- ακοή → η αίσθηση της ακοής, αλλά και «εξ ακοής» = από φήμη
- άκουσμα → αυτό που ακούγεται, το ηχητικό βίωμα
- ακουστικό → η συσκευή ακοής — τηλεφώνου ή ακοής
- ακουστική → η επιστήμη του ήχου, αλλά και η ποιότητα ήχου χώρου
- ακροατής → αυτός που ακούει — κοινό, ακροατήριο
- ακροατήριο → το σύνολο των ακροατών, αλλά και η αίθουσα ακρόασης
- ακρόαση → η προσεκτική ακρόαση — μουσική ακρόαση, ακρόαση μάρτυρα
- ακροαματικός → αυτός που αφορά ακρόαση — «ακροαματική μουσική»
- επήκοος → αυτός που ακούει — «ο Θεός είναι επήκοος των προσευχών»
- υπακοή → η υπακοή — κυριολεκτικά «το να ακούς από κάτω/υπό κάποιον»
- παρακοή → η ανυπακοή, αλλά και η παρερμηνεία αυτού που ακούστηκε
- εισακοή → η ανταπόκριση σε παράκληση — «εισακοή προσευχής»
- παρακούω → ακούω λάθος, αλλά και αρνούμαι να ακούσω
Επίθετα
- ακουστός → αυτός που ακούγεται, ο γνωστός — «έγινε ακουστός»
- ακουστικός → αυτός που αφορά την ακοή ή τον ήχο
- άκουστος → αυτός που δεν έχει ακουστεί ποτέ — «πρωτάκουστο!»
- ανήκουστος → αυτός που δεν έχει ακουστεί — ο απαράδεκτος, ο σκανδαλώδης
- επήκοος → αυτός που ακούει και ανταποκρίνεται
- υπάκουος → αυτός που υπακούει, ο πειθήνιος
- ανυπάκουος → αυτός που δεν υπακούει
- ευήκοος → αυτός που ακούει καλά — κυριολεκτικά «αυτός που έχει καλή ακοή» (ευ + ήκοος) (ευήκοον ους → κυριολεκτικά «καλά ακούον αυτί» — η φράση που σημαίνει «αυτός που έχει ανοιχτά αυτιά, που προσέχει». Επιβιώνει ως παγιωμένη έκφραση: «έχω ευήκοον ους» = είμαι πρόθυμος να ακούσω και να ανταποκριθώ.)
Ρήματα
- ακούω → αντιλαμβάνομαι ήχο, αλλά και υπακούω — «δεν ακούει κανέναν»!
- ακούγομαι → είμαι ακουστός, κυκλοφορεί φήμη για μένα
- εισακούω → ανταποκρίνομαι σε παράκληση — «εισάκουσε την προσευχή μου»
- παρακούω → ακούω λάθος ή αρνούμαι να ακούσω
- υπακούω → συμμορφώνομαι, πειθαρχώ
Στις ευρωπαϊκές
γλώσσες
- acoustics (αγγλικά) → από την ακουστική — αυτούσιο
- acoustic (αγγλικά) → από τον ακουστικό — αυτούσιο
- acouphene (γαλλικά/ιατρική) → από ακούω + φαίνομαι — ο εμβοές, το «άκουσμα» χωρίς ερέθισμα
- hyperacusis
(ιατρική) → από υπερ + ακοή — η παθολογική υπερευαισθησία στον ήχο — αυτούσιο
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.