Αναζητήστε το θέμα που επιθυμείτε!

19 Μαΐου 2026

ακούω - ακούομαι

 

ἀκούω - ἀκούομαι


1. Ερμηνεία

ἀκούω - ἀκούομαι:  ακούω # πληροφορούμαι # πείθομαι # υπακούω # θεωρούμαι # καλούμαι # αποκαλούμαι # εννοώ # καταλαβαίνω

2. Σύνταξη

  • Με γενική (για άμεση αντίληψη)

  • Με αιτιατική
  • Με γενική και αιτιατική
  • Με γενική και κατηγορηματική μετοχή (για άμεση αντίληψη)
  • Με αιτιατική και κατηγορηματική μετοχή (για έμμεση αντίληψη)
  • Με αιτιατική και απαρέμφατο
  • Με ειδική πρόταση
  • Με γενική και ειδική πρόταση
  • Με πλάγια ερωτηματική πρόταση
  • Ως συνδετικό

3. Κλίση ρημάτων


α. Ενεργητική Φωνή


ΟΡΙΣΤΙΚΗ

ΥΠΟΤΑΚΤ.

ΕΥΚΤΙΚΗ

ΠΡΟΣΤΑΚΤ.

ΑΠΑΡΕΜΦ.

ΜΕΤΟΧΗ

Ε

ἀκούω

ἀκούω

ἀκούοιμι

ἄκουε

ἀκούειν

ἀκούων,ουσα,ον

Π

ἤκουον

Μ

ἀκούσομαι

ἀκουσοίμην

ἀκούσεσθαι

ἀκουσόμενος,η,ον

Α

ἤκουσα

ἀκούσω

ἀκούσαιμι

ἄκουσον

ἀκούσαι

ἀκούσας,ασα,αν

Π

ἀκήκοα

ἀκηκοώς ὦ

ἀκηκοώς εἴην

ἀκηκοώς ἴσθι

ἀκηκοέναι

ἀκηκοώς,υῖα,ός

Υ

ἠκηκόειν

ἀκηκοώς ἦν


β. Μέση / Παθητική Φωνή


ΟΡΙΣΤΙΚΗ

ΥΠΟΤΑΚΤ.

ΕΥΚΤΙΚΗ

ΠΡΟΣΤΑΚΤ.

ΑΠΑΡΕΜΦ.

ΜΕΤΟΧΗ

Ε

ἀκούομαι

ἀκούωμαι

ἀκουοίμην

ἀκούου

ἀκούεσθαι

ἀκουόμενος,η,ον

Π

ἠκουόμην

Μ

ἀκουσθήσομαι

ἀκουσθησοίμην

ἀκουσθήσεσθαι

ἀκουσθησόμενος

η,ον

Α

ἠκούσθην

ἀκουσθῶ

ἀκουσθείην

ἀκούσθητι

ἀκουσθῆναι

ἀκουσθεις,εῖσα,έν

Π

ἤκουσμαι

ἠκουσμένος ὦ

ἠκουσμένος εἴην

ἤκουσο

ἠκοῦσθαι

ἠκουσμένος,η,ον

Υ

ἠκούσμην


4. Παράγωγα

Ουσιαστικά

  • ακοή → η αίσθηση της ακοής, αλλά και «εξ ακοής» = από φήμη
  • άκουσμα → αυτό που ακούγεται, το ηχητικό βίωμα
  • ακουστικό → η συσκευή ακοής — τηλεφώνου ή ακοής
  • ακουστική → η επιστήμη του ήχου, αλλά και η ποιότητα ήχου χώρου
  • ακροατής → αυτός που ακούει — κοινό, ακροατήριο
  • ακροατήριο → το σύνολο των ακροατών, αλλά και η αίθουσα ακρόασης
  • ακρόαση → η προσεκτική ακρόαση — μουσική ακρόαση, ακρόαση μάρτυρα
  • ακροαματικός → αυτός που αφορά ακρόαση — «ακροαματική μουσική»
  • επήκοος → αυτός που ακούει — «ο Θεός είναι επήκοος των προσευχών»
  • υπακοή → η υπακοή — κυριολεκτικά «το να ακούς από κάτω/υπό κάποιον»
  • παρακοή → η ανυπακοή, αλλά και η παρερμηνεία αυτού που ακούστηκε
  • εισακοή → η ανταπόκριση σε παράκληση — «εισακοή προσευχής»
  • παρακούω → ακούω λάθος, αλλά και αρνούμαι να ακούσω

Επίθετα

  • ακουστός → αυτός που ακούγεται, ο γνωστός — «έγινε ακουστός»
  • ακουστικός → αυτός που αφορά την ακοή ή τον ήχο
  • άκουστος → αυτός που δεν έχει ακουστεί ποτέ — «πρωτάκουστο!»
  • ανήκουστος → αυτός που δεν έχει ακουστεί — ο απαράδεκτος, ο σκανδαλώδης
  • επήκοος → αυτός που ακούει και ανταποκρίνεται
  • υπάκουος → αυτός που υπακούει, ο πειθήνιος
  • ανυπάκουος → αυτός που δεν υπακούει
  • ευήκοος → αυτός που ακούει καλά — κυριολεκτικά «αυτός που έχει καλή ακοή» (ευ + ήκοος) (ευήκοον ους → κυριολεκτικά «καλά ακούον αυτί» — η φράση που σημαίνει «αυτός που έχει ανοιχτά αυτιά, που προσέχει». Επιβιώνει ως παγιωμένη έκφραση: «έχω ευήκοον ους» = είμαι πρόθυμος να ακούσω και να ανταποκριθώ.)

Ρήματα

  • ακούω → αντιλαμβάνομαι ήχο, αλλά και υπακούω — «δεν ακούει κανέναν»!
  • ακούγομαι → είμαι ακουστός, κυκλοφορεί φήμη για μένα
  • εισακούω → ανταποκρίνομαι σε παράκληση — «εισάκουσε την προσευχή μου»
  • παρακούω → ακούω λάθος ή αρνούμαι να ακούσω
  • υπακούω → συμμορφώνομαι, πειθαρχώ

Στις ευρωπαϊκές γλώσσες

  • acoustics (αγγλικά) → από την ακουστική — αυτούσιο
  • acoustic (αγγλικά) → από τον ακουστικό — αυτούσιο
  • acouphene (γαλλικά/ιατρική) → από ακούω + φαίνομαι — ο εμβοές, το «άκουσμα» χωρίς ερέθισμα
  • hyperacusis (ιατρική) → από υπερ + ακοή — η παθολογική υπερευαισθησία στον ήχο — αυτούσιο

5. Λεξιλογικές Ασκήσεις



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.